Μπαρόκ στο Μέγαρο

Μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης τέχνης πρόκειται να υποδεχτεί το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 5 Μαρτίου. Ο Μάικλ Νάιμαν, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της μινιμαλιστικής μουσικής, θα παρουσιάσει με τη διάσημη μπάντα του τη συναυλία με τίτλο “Τhe Baroque Project” στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη.

Ο Μάικλ Νάιμαν έχει γράψει πολλές μελωδίες για τον κινηματογράφο, αντλώντας την έμπνευσή του από το μπαρόκ. Η συναυλία του στο Μέγαρο θα αρχίσει με τέσσερα αποσπάσματα από τη μουσική του για την ταινία «Το συμβόλαιο του σχεδιαστή» (1982-3) του Πίτερ Γκρίναγουεϊ, η πλοκή της οποίας τοποθετείται στην Αγγλία του 1695. Τα αποσπάσματα βασίζονται κυρίως σε σπαράγματα μελωδιών αλλά και σε ολόκληρες συνθέσεις του Χένρι Πέρσελ. Ακολουθούν δύο κομμάτια από τη μουσική για την ταινία του Γκρίναγουεϊ «Ένα ζήτα και δύο μηδενικά» (1985). Πρόκειται για ελεύθερες συνθέσεις του Νάιμαν εμπνευσμένες από το αγγλικό μπαρόκ του 17ου αιώνα, αλλά και τον Μπίμπερ.



Στη συνέχεια, θα ακουστεί το έργο «Οι παρτιτούρες του μουσικολόγου», παραγγελία των BBC Proms 2005 στον συνθέτη για τις επετειακές εκδηλώσεις για τον θάνατο του Πέρσελ (1695) και τη γέννηση του Χαίντελ (1685). Οι «παρτιτούρες» βασίζονται εν μέρει σε υλικό από γνωστά και άγνωστα έργα των δύο μεγάλων συνθετών, τους οποίους είχε μελετήσει σε βάθος ο Νάιμαν ως φοιτητής μουσικολογίας τη δεκαετία του 1960.

Η έναρξη του δεύτερου μέρους ανήκει στη σύνθεση “Memorial”. Είναι εμπνευσμένη από μια άρια της όπερας «Βασιλιάς Αρθούρος» και πάλι του Πέρσελ. Το έργο αρχικά αφιερώθηκε από τον Νάιμαν το 1985 στη μνήμη των οπαδών της Γιουβέντους που σκοτώθηκαν στο γήπεδο Χέιζελ των Βρυξελλών, αλλά αργότερα ο συνθέτης το παραχώρησε στον Γκρίναγουεϊ για τη μουσική επένδυση της ταινίας «Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της» (1989).

Το “Memorial” θα διαδεχθούν τέσσερα κομμάτια που γράφτηκαν για «Τα βιβλία του Πρόσπερο» (1991), ένα φιλμ του Γκρίναγουεϊ που αποτελεί την προσωπική του ανάγνωση της «Τρικυμίας» του Σαίξπηρ. Ένα από αυτά είναι εμπνευσμένο από την «Πασακάλια» του Κουπρέν. Ο επίλογος της βραδιάς ανήκει σε τέσσερα αποσπάσματα από τους «Χορούς του νερού», μια οκταμερή σύνθεση βασισμένη σε ένα μαδριγάλι του Μοντεβέρντι, αλλά και σε υλικό του ίδιου του Νάιμαν, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην ταινία μικρού μήκους του Πήτερ Γκρίναγουεϊ “Making a Splash” (1984).