Η πρώτη φορά που βρέθηκα σε συναυλία του Μαραβέγια ήταν πριν από 1,5 περίπου χρόνο στον Βοτανικό. Γνώριζα ελάχιστα τραγούδια του -αυτά που παίζουν συνηθώς οι ραδιοφωνικοί σταθμοί- και είχα πάει αρνητικά προκατειλημμένος. Με κάποιον ωστόσο μαγικό τρόπο, στο τέλος της βραδιάς έφευγα από το κέντρο με ένα χαρακτηριστικό αίσθημα ικανοποίησης. Ακόμα θυμάμαι μάλιστα πόσο εντύπωση μου έκανε η ικανότητά του να μεταδίδει στον κόσμο το κέφι του, τραγουδώντας για περίπου 3,5 ώρες.
Μερικούς μήνες αργότερα ακολούθησε η συναυλία του στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής όπου για ακόμα μια φορά διασκέδασα με την ψυχή μου - παρά τη βροχή και την επιβολή των capital controls το ίδιο βράδυ. Όταν λοιπόν ανακοινώθηκαν πριν μερικές εβδομάδες οι φετινές του συναυλίες στον Κήπο, ήταν δεδομένο πρώτον πως θα βρέχει, δεύτερον πως θα γίνει κάποια ιστορική αλλαγή στην Ε.Ε. (brexit) και τρίτον πως θα δώσω το παρών μαζί με την παρέα μου. Το ίδιο θα κάνουν μαζί μου και περίπου 12.000 χιλιάδες Αθηναίοι, αφού τόσο σήμερα όσο και το Σάββατο και την Κυριακή οι συναυλίες είναι sold out.
Περιμένοντας λοιπόν να ανέβει και πάλι στη σκηνή, έκανα ένα μίνι γκάλοπ ανάμεσα στους συναδέλφους, διαλέγοντας δέκα τραγούδια που περιμένουμε να ακούσουμε πως και πως. Μην περιμένεις κάποια φοβερή έκπληξη - τον καινούργιο δίσκο δεν έχουμε προλάβει να τον ακούσουμε ακόμα αρκετά, ενώ είμαστε και λίγο… κλασικούρες. Ο ρυθμός όμως και η ανεβαστική διάθεση είναι δεδομένα.
