Δεκαοκτώ θρανία, τριανταέξι καρέκλες, μια καθηγητική έδρα και η αντίστοιχη θέση της, όλα δηλαδή όσα απαρτίζουν μια τάξη, είναι η εγκατάσταση του Ζάφου Ξαγοράρη που εκτίθεται, από σήμερα, Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Πειραιώς. Με μία διαφορά από τις υπολοίπες κανονικές τάξεις, η τάξη του καταξιωμένου εικαστικού είναι λοξή, γέρνει ομοιόμορφα με κλίση 17 μοιρών. Με το έργο του, ο Ζάφος Ξαγοράρης θέλει να τονίσει τη διδασκαλία σε μη κανονικές συνθήκες. Όταν για παράδειγμα η διδασκαλία γίνεται στο ύπαιθρο αντί σε κλειστή αίθουσα, σε περιπτώσεις σεισμού, εξορίας ή στρατοπέδου συγκέντρωσης...

Η παράδοξη αρχική εικόνα διδασκαλίας στο ύπαιθρο με τα θρανία και την έδρα να κατηφορίζουν, εμπλουτίστηκε με τεκμήρια που επέλεξε ο καλλιτέχνης από τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη και θα εκτίθενται στη ράμπα του Μπενάκη της Πειραιώς.
Η εικαστική πρόταση του Ξαγοράρη αξιοποιεί την ιστορική μνήμη που συγκροτούν οι συλλογές του Μουσείου και το αποτέλεσμα εντάσσει τη «Λοξή Τάξη» στο πλαίσιο του προγράμματος «Καλλιτέχνες σε διάλογο με το Μουσείο Μπενάκη».
Χρησιμοποιεί υλικό τεκμηρίωσης, ώστε να δώσει, όπως δηλώνει ο ίδιος «κάποια νήματα συμπληρωματικής ανάγνωσης του έργου- όχι απαραίτητα μια κριτική των εκπαιδευτικών σχημάτων».
Άλλωστε, ο εικαστικός Ζάφος Ξαγοράρης συνηθίζει στο έργο του, να κάνει χρήση της τεχνολογίας. Κατά κανόνα χρησιμοποιεί την πιο απλή τεχνολογία, όπως μπαταρίες αυτοκινήτου, μικρόφωνα, ηχεία, καμπάνες, ενισχυτές και εξαρτήματα που δεν είναι δυσεύρετα.