Εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχε αποτραπεί η ύφεση, υποστηρίζεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times, στο οποίο γίνεται αναφορά στα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» που κατέχουν οι ΗΠΑ από πλευράς δανειοληψίας, σε σχέση με άλλες χώρες που δανείζονται σε ξένο νόμισμα.
Όπως τονίζεται, οι ΗΠΑ μπορούν και δανείζονται σε δικό τους νόμισμα, με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, αλλά και υπό την αμερικανική νομοθεσία, γεγονός που καθιστά αδύνατη την προοπτική μιας αναγκαστικής χρεοκοπίας.
Αντιθέτως, πολλά κράτη δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια, καθώς όταν δανείζονται σε διεθνές επίπεδο, ο δανεισμός πραγματοποιείται σε ξένο νόμισμα και τα ομόλογα διευκρινίζουν συχνά ότι οποιοδήποτε μελλοντική διαφωνία θα διευθετηθεί υπό ξένη νομοθεσία, συνήθως υπό τον αμερικανικό ή το βρετανικό νόμο, σημειώνεται.
Στη συνέχεια, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα, με την επισήμανση ότι εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχαν βοηθηθεί κυρίως ορισμένοι Έλληνες εξαγωγείς και θα είχε σημειώσει αξιοσημείωτη άνοδο ο ελληνικός τουρισμός. Αυτό δεν θα είχε επιλύσει τα βασικά προβλήματα της Ελλάδας, που περιλαμβάνουν ένα υπέρογκο κρατικό μισθολόγιο και μια τεράστια φοροδιαφυγή, όπως υποστηρίζεται, αλλά τουλάχιστον θα είχε αποτραπεί η ύφεση στην οποία βρίσκεται ακόμη και σήμερα.
Παράλληλα, τονίζεται, ότι από πλευράς νομοθεσίας, η πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων είχε εκδοθεί υπό ελληνική νομοθεσία, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να παρέμβει και να υποχρεώσει τους κατόχους ομολόγων να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους για νέα, μικρότερης αξίας. Ωστόσο, για τα ομόλογα που εκδόθηκαν υπό ξένη νομοθεσία, οι κάτοχοί τους δεν ενέδωσαν και σήμερα και ένα τέτοιο ομόλογο εκτιμάται στα 90 λεπτά του ευρώ, ενώ το καλοκαίρι του 2012, ανάλογο ομόλογο πωλείτο στα 14 λεπτά.