«Στάμου» vs «Δημητρίου»: Η μάχη του ρυζόγαλου

Η ιστορία κάνει κύκλους, όπως και τα γούστα των ανθρώπων-καταναλωτών. Έτσι ενώ στο παρελθόν όλοι μεγάλωναν με την «ΕΒΓΑ της γειτονιάς» και με τα εν γένει μικρά γαλακτοπωλεία που κάλυπταν τις ανάγκες των, -ασφαλώς μικρότερων τότε-, αστικών κέντρων, τις τελευταίες δεκαετίες όλα αυτά τα μικρομάγαζα εξαφανίστηκαν με την αγορά να συγκεντρώνεται στα χέρια του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων, δηλαδή των σούπερ μάρκετ.

Όπως είπαμε, όμως, η ιστορία κάνει κύκλους. Έτσι, εδώ και λίγα χρόνια επανήλθαν στη μόδα και στις καταναλωτικές τάσεις τα γαλακτοπωλεία, που δεν είναι και τόσο της γειτονιάς, αλλά τοποθετημένα σε στρατηγικά σημεία των μεγάλων, πλέον, πόλεων, στα λεγόμενα «περάσματα», προσφέροντας μια νοσταλγική «γεύση» της αυθεντικότητας του παρελθόντος, αλλά σερβιρισμένη με υψηλά ποιοτικά στάνταρντ, σε προσεγμένα και εξελιγμένα καταστήματα.

Στην Αττική οι δύο πιο δραστήριοι παίκτες αυτής της σχετικά «φρέσκιας» και αναπτυσσόμενης αγοράς είναι οι εταιρείες «Στάμου» και «Δημητρίου», οι οποίες και αναπτύσσουν τις αντίστοιχες αλυσίδες σύγχρονων γαλακτοπωλείων. Στην προιοντική γκάμα τους δεν περιλαμβάνεται μόνο το παραδοσιακό ρυζόγαλο, τα γιαούρτια, οι κρέμες και το γάλα, αλλά κάθε λογής γλυκά και παγωτά.

Με άλλα λόγια απευθύνονται στο ίδιο κοινό προσπαθώντας να «γαργαλίσουν» τον ουρανίσκο των καταναλωτών, κάτι που, όπως φαίνεται, το πετυχαίνουν μια χαρά…

«Παιδιά» της δεκαετίας του ’60
«Γεννήθηκαν» και οι δύο τη δεκαετία του ’60. Οικογενειακές επιχειρήσεις με δραστηριότητα στην παραγωγή γάλακτος, αμφότερες στην περιοχή της Αττικής. Ήταν η εποχή που στην Ελλάδα δεν είχαν έρθει ακόμη τα σούπερ μάρκετ, η Αθήνα ήταν αρκετά «μικρότερη», το γάλα έκανε «πέτσα» και το γιαούρτι το αγόραζες μόνο σε πήλινο.

Η εταιρεία «Στάμου» ξεκίνησε την πορεία της το 1964, πέντε χρόνια νωρίτερα από τον μετέπειτα ανταγωνιστή της, την εταιρεία «Δημητρίου» που είχε αφετηρία το 1969.

Παρά τις διαφορές τους, αλλά και το μέγεθος, -καθότι η «Στάμου» είναι σαφώς μεγαλύτερη-, και οι δύο εταιρείες ποντάρουν και σήμερα στην ίδια «συνταγή». Φέρνουν τα «γαλακτοπωλεία της γειτονιάς» στη σύγχρονη εποχή μέσα από ένα concept που βασίζεται στην ποιότητα των πρώτων υλών (μόνο φρέσκο ελληνικό γάλα) σε συνδυασμό με την αυθεντικότητα των παραδοσιακών μεθόδων παραγωγής, αλλά και με την εφαρμογή των πιο αυστηρών συστημάτων διαχείρισης ασφάλειας τροφίμων.

Οι εγκαταστάσεις του «Δημητρίου» αρχικά βρίσκονταν σε ένα εργαστήριο μέσα στην πόλη της Κερατέας. Από το 2000 μεταφέρθηκαν στο Βιοτεχνικό Πάρκο της περιοχής και μόλις από τα τέλη του 2013 η εταιρεία λειτουργεί υπό τη μορφή Α.Β.Ε.Ε. Έκτοτε η οικογένεια Δημητρίου, -στη διοίκηση βρίσκονται οι Κωνσταντίνος, Λάμπρος και Γιώργος Δημητρίου-, παρά την κρίση, χάραξε μια διπλή στρατηγική με στόχο αφενός τη διείσδυσή της στο ράφι με επώνυμα προϊόντα, αφετέρου την ανάπτυξη δικού του δικτύου λιανικής.

Έτσι άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα «Γαλακτοπωλεία Δημητρίου», που όπως και τα αντίστοιχα του «Στάμου» δεν βρίσκονται στις γειτονιές, αλλά σε κεντρικά σημεία της Αττικής.

Σε αυτό το άτυπο μπρα-ντε-φερ η εταιρεία «Δημητρίου» έχει ανοίξει μέχρι τώρα 8 καταστήματα, –ενώ η εταιρεία «Στάμου» έχει φτάσει τα 19-, όλα πάνω σε λεωφόρους και σε κεντρικούς δρόμους από τη Γλυφάδα μέχρι το Χολαργό και από την Αγ. Παρασκευή μέχρι το Παγκράτι

Πηγή: www.newmoney.gr