Δημήτρης Δανίκας

Δηλαδή ενωτικών και δημοκρατικών προθέσεων και αντιλήψεων όσοι πιστεύουν ότι ο εμβολιασμός είναι έργο συνωμοτών που επιθυμούν να μας φακελώσουν ηλεκτρονικά και αποσκοπούν να μετατρέψουν όλο τον κόσμο σε πειραματόζωα των πολυεθνικών φαρμακευτικών. Ενωτικών προθέσεων όσοι καχύποπτοι βλέπουν συνωμοσία για μετάλλαξη του DNA κάθε εμβολιασμένου πολίτη αυτού του πλανήτη.

Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Ορίστε λοιπόν. Από πραγματικό περιστατικό. Χωρίς να αναφερθώ σε ονόματα. Προς το παρόν. Η μητέρα φίλου μου, λοιπόν, σε ιδιωτική κλινική για σοβαρούς λόγους υγείας - όχι λόγω COVID-19. Κάποια νοσηλεύτρια, κάποιος γιατρός, από εκείνη την ενωτική κατηγορία των αρνητών μετέδωσε τον θανάσιμο αλλά εντελώς ενωτικό ιό και η άτυχη, η δύσμοιρη γυναίκα κατέληξε στα θυμαράκια!

Τι ακριβώς θα έκανες αν στη θέση της μητέρας σου ήταν το δεκαπεντάχρονο παιδί σου; Αφήστε τώρα να μην πω τι ακριβώς θα έκανα εγώ. Πάντως, εξ όσων γνωρίζω, λόγω ενωτικών διαθέσεων ο νοσηλευτής ή ο γιατρός, φορείς του ιού, απολαμβάνουν πλήρως τις ελευθερίες τους και απλώς εκφράζουν την απεριόριστη και ειλικρινή λύπη τους.

Αν παραδεχτούμε ότι η κατάσταση που διάγουμε φέρει χαρακτηριστικά πολέμου. Και μάλιστα ενός αόρατου πολέμου από έναν ύπουλο εχθρό. Αν επίσης παραδεχτούμε το στοιχειώδες ότι αυτός ο εχθρός επιτίθεται με αλλεπάλληλα κύματα και μάλιστα κάθε φορά μεταλλαγμένος και ακόμα πιο ισχυρός. Αν, τέλος, παραδεχτούμε το επίσης στοιχειώδες ότι η μεταδοτικότητα εξαπλώνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Τότε πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι για να τον αντιμετωπίσουμε πρέπει να οπλιστούμε και να αγωνιστούμε.

Μπροστά σε αυτό τον αδυσώπητο και ανελέητο βομβαρδισμό, η ενότητα της κοινωνίας, της συντριπτικής πλειοψηφίας, είναι και απαραίτητη και αναγκαία και μοναδική διέξοδος από τον εφιάλτη αυτής της παγκόσμιας γενοκτονίας. Μοναδικό όπλο που μέχρι στιγμής επινόησαν η επιστήμη και η τεχνολογία είναι τα εμβόλια. Αυτά τα όπλα. Αυτές οι σφαίρες. Αυτή η Πολεμική Αεροπορία. Αυτό το Πολεμικό Ναυτικό. Αυτοί οι πύραυλοι. Προς το παρόν.

Αν λοιπόν παραδεχτούμε και συμφωνήσουμε ότι πρόκειται περί πολέμου. Αν επίσης συμφωνήσουμε ότι πρέπει πάση θυσία να πολεμήσουμε τον εχθρό. Και αν, τέλος, καταλήξουμε όλοι μαζί στο συμπέρασμα ότι μοναδικό όπλο προστασίας και καταπολέμησης του ιού είναι αυτά τα συγκεκριμένα όπλα, τότε πρέπει επειγόντως όλοι να εμβολιαστούμε.

Ολοι με το όπλο. Ολοι επιθετικά. Ολοι στρατευμένοι στον ίδιο αγώνα. Τόσο απλά και τόσο κατανοητά. Οποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό και όποιος αποφεύγει τη στράτευση, τότε αυτός είναι λιποτάκτης και χωρίς να το θέλει καταλήγει σύμμαχος του COVID-19.

Και, τέλος, κάτι ακόμα. Σχετικά με διχασμό, με διαίρεση και με όλα αυτά τα εκ του πονηρού ψηφοθηρικά. Και με τον εμβολιασμό και με τα δικαιώματα των αρνητών. Για να έχουμε, λοιπόν, καλό ερώτημα. Ο διχασμός είναι κυτταρικής προελεύσεως κάθε χώρας και κάθε καθεστώτος. Κάθε κοινωνία αποτελείται από διαφορετικές «φέτες», από αντίπαλα συμφέροντα και μερικές φορές από εχθρικά στρατόπεδα.

Διχασμός και διαιρέσεις με τους μισθούς, το μορφωτικό επίπεδο, τα ιδιαίτερα συμφέροντα, από αντίθετες ιδεολογίες και πάει λέγοντας. Ολοι επιβάτες στο ίδιο σκάφος. Αλλοι όμως σε σουίτες, άλλοι στο κατάστρωμα και άλλοι στα υπόγεια. Μην ακούω ανοησίες. Στοιχειώδες. Μόνο ένα πράγμα ενώνει το σύνολο της κοινωνίας: ο κοινός εχθρός.

Η ισχύς εν τη ενώσει. Αυτή η δύναμη του «εμείς». Αυτός ο τρόμος του ιού. Αυτή η ασπίδα προστασίας. Θα υπάρξουν θύματα; Φυσικά θα υπάρξουν. Αλλά μπροστά στα εκατομμύρια νεκρών, αυτά τα θύματα των εμβολιασμών είναι ελάχιστα. Με έναν λόγο: θέλεις να απαλλαγείς από την πανδημία και να επιστρέψεις στην κανονικότητα; Απόδειξη!