Δημήτρης Δανίκας

Μα φυσικά ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κατήγαγε θρίαμβο μοναδικό. Η προαναγγελία ενός αποτελέσματος που ήταν τόσο σίγουρη και τόσο αναμενόμενη όπως όταν λέμε «τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια|

Μα φυσικά θα κέρδιζε όλους τους αντιπάλους του. Ο λόγος απλός και ορατός. Δηλαδή όλοι οι άλλοι ήταν καμένοι από χέρι.

Μα φυσικά στη συνείδηση της πλειοψηφίας ο Γιώργος ήταν «τελειωμένος». Λόγω Μνημονίου και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δηλαδή το όνομά του ταυτισμένο με τις πιο μαύρες σελίδες των τελευταίων πενήντα ετών. Ανεξάρτητα αν δεν ήταν μοναδικός ένοχος αυτής της ατελείωτης και αθεράπευτης πανδημίας οικονομικής «χολέρας»

Μα φυσικά ο Λοβέρδος τελειωμένος κι αυτός λόγω υπουργικής θητείας. Το ίδιο ισχύει και για τον Γερουλάνο αλλά και τον Καστανίδη. Ο Χρηστίδης εξαιρείται επειδή ούτε τον κομματικό μηχανισμό ελέγχει και ούτε η τόσο μικρή του ηλικία το επιτρέπει

Με απλά λόγια επειδή όλοι οι άλλοι αποκλείστηκαν γι αυτό ο Νίκος Ανδρουλάκης υπερψηφίστηκε. Που σημαίνει ότι η θετική, προς τον Νίκο Ανδρουλάκη ψήφος, βασίστηκε, στηρίχτηκε και κυριάρχησε λόγω αρνητικής ψήφου προς όλους τους άλλους

Όχι Γιώργο, όχι Λοβέρδο, ούτε συζήτηση να ψηφίσω Καστανίδη, το ίδιο και για Γερουλάνο. Ποιος μένει; Μα φυσικά ο Νίκος Ανδρουλάκης

Για δύο ακόμα λόγους: να ξεφορτωθώ το παρελθόν μπας και κάτι γίνει, κάτι αλλάξει με αυτό το «παιδί» που είναι φρέσκο. Μα δεν είναι βουλευτής; Δεν πειράζει. Σημασία έχει που είναι νέος. Αντε να δοκιμάσουμε ένα νέο πρόσωπο. Για να δούμε

Ο ευφυής χειρισμός του Νίκου Ανδρουλάκη ήταν η «δημιουργική του ασάφεια». Που σημαίνει ότι δεν δεσμεύεται για τίποτα. Και που σημαίνει ότι αφήνει όλες τις διεξόδους και όλες τις επιλογές ανοικτές. Σημασία έχει η ηλικία. Σημασία έχει που στους ώμους του δεν κουβαλάει παλιές αμαρτίες

Επομένως ο θρίαμβός του στηρίζεται στο «Όχι» και καθόλου στο «Ναι». Όχι στο πρόσφατο παρελθόν. Όχι στις γνωστές αμαρτίες. Όχι στο φθαρμένο και το παλιό. Όχι στο κατεστημένο

Όμως τώρα που είναι πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ και του ΠΑΣΟΚ το «ταξίμετρο» έχει πάρει μπρος. Όμως τώρα πρέπει, στην πράξη, να αποδείξει ότι πράγματι του αξίζει αυτό το πόστο. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι πράγματι είναι πρωταγωνιστής. Και μάλιστα αδιαφιλονίκητος. Τώρα πρέπει να λάβει θέση, να κάνει επιλογές, να «εκτεθεί» και ως αρχηγός να δικαιωθεί

Και κάτι ακόμα. Τώρα πρέπει να καταθέσει την δική του πρόταση. Αραγε τι είναι σήμερα «σοσιαλδημοκρατία»; Ποιος οι μεγάλες διαφορές από την πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη; Ποιος είναι σήμερα ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ;

Γιατί αν τελικά οι διαφορές είναι μικρές έως απειροελάχιστες. Αν δεν καταφέρει, με την πολιτική του, να επαναφέρει μέρος των δυνάμεων που απορροφήθηκαν από ΣΥΡΙΖΑ και αν όλες οι θέσεις του εξαντλούνται στον αριθμό των λεωφορείων και στις ΜΕΘ, ε τότε μία φράση θα του ταιριάζει. Μία φράση από τον Μανώλη Αναγνωστάκη: δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος ήτανε!