Δημήτρης Παγαδάκης

Αναπόφευκτα πριν περιπέσουν σε βαθιά περισυλλογή οι αποδέκτες της τοποθέτησης του έχουν μετρημένες επιλογές. Η μια είναι να παραδοθούν στον πεσιμισμό και να απορροφηθούν από την τροχιά της κώμης ενός πολιτικού κομήτη.

Η άλλη να εντείνουν τις προσπάθειες τους, όπως προτείνει και ο ίδιος , για αποποινικοποίηση της ψυχαγωγικής κάνναβης. Η προσφορότερη, να διερευνήσουν διεξοδικά ποιοι είναι άραγε αυτοί οι μυστηριώδεις, διαβρωτικοί παρείσακτοι που αναμειγνύονται στις διαδικασίες του τρίτου στη σειρά κοινοβουλευτικής δύναμης κόμματος.

Ποιοι είναι λοιπόν οι άγνωστοι παράγοντες της δεξιάς που προφανώς δεν έχουν άλλη δουλειά παρά μόνο καημό να αναγορεύσουν και πρεμούρα να πριμοδοτήσουν κάποιον από τους έξι υποψηφίους - τους τρεις εκτός Βουλής- επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ; Άδηλο, ασαφές και απροσδιόριστο.
. Μην είναι εκείνα τα άλλοτε ευεργετημένα στελέχη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ στα οποία παραχωρήθηκαν με την έγκρισή του υπουργικά πόστα στη συγκυβέρνηση που προέκυψε όταν ο ίδιος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός; Άγνωστο.

Ποια είναι αυτά τα ακατονόμαστα και ασκιαγράφητα εξωθεσμικά κέντρα και μηχανισμοί συμφερόντων που μπλέκονται στις εκλογές της Χαρ. Τρικούπη;

Μην είναι οι καταχθόνιες μυστικές υπηρεσίες, ο σκοτεινός Τύπος, οι δαιμονικές τράπεζες που δεν έχουν άλλη έννοια παρά να επηρεάσουν τις εκλογές ενός κόμματος της ελάσσονος αντιπολίτευσης; Αδιευκρίνιστο, επίσης.

Για να χαθεί εντελώς η μπάλα, απομένουν τελικά εκείνα τα γριφώδη “και άλλα”, αδήλωτα και αινιγματικά εκ μέρους του, συμφέροντα που παρεμβαίνουν ως σαμποτέρ κατά της κομματικής ακεραιότητας, όπως ο ίδιος μοναχά την εννοεί.

Υποθετικά αυτά μπορεί να εκφράζονται από συνδικάτα, συλλόγους, οργανισμούς, ενώσεις, ομάδες, συνομοσπονδίες, επιμελητήρια , συνδέσμους, ομίλους, λέσχες, αδελφότητες, σωματεία κλπ.

Το ερώτημα γίνεται επιτακτικά επείγον. Ποιο αδιαφανές πλέγμα διαπλοκής και τι συνύφανση παρανομιών εμπεριέχει η πραγματική ή υποτιθέμενη ενασχόληση όλων αυτών την εκλογική αναμέτρηση εντός ενός πολυσυλλεκτικού κόμματος; Αδιασαφήνιστο και αυτό από τον πρόεδρο του ΚΙΔΗΣΟ.

Ενδεχομένως ως οπαδός της αιτιοκρατίας να κρίνει πως δεν υπάρχουν εκδηλώσεις που να μην υπαγορεύονται από κάποια αιτία. Το κακό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι δεν υπάρχουν εμφανή γεγονότα που να δικαιολογούν οποιεσδήποτε υποψίες του. Πόσο μάλλον καταγγελτικές κορώνες;

Το χειρότερο είναι, ότι τα στοιχεία απροσδιοριστίας τόσο στη σκέψη όσο και στη συγκεκριμένη θρηνολογία του ως δήθεν θύμα ραδιουργιών υποδηλώνουν το πλέον επίζηλο έπαθλο , αυτό της ακαταληψίας του, στο πολιτικό του παλμαρέ.

Με δεύτερο, το υπερεκτιμημένο του ¨εγώ” εξαιτίας του οποίου περιφρονεί την ισοτιμία και το debate των συνυποψηφίων του. Λες και αυτός είναι πρίγκηπας και οι υπόλοιποι παρακατιανοί.

Αν τώρα τα λέει μόνος του όλα αυτά ή τού τα υπαγορεύει ο περίγυρος του, είναι αμελητέο έως αδιάφορο. Επί της ουσίας ο παραιτημένος πρώην πρωθυπουργός επισύρει το μπαμπούλα των πάσης φύσεως “μοχθηρών” συμφερόντων για ένα και μόνο λόγο.

Ενοχλείται από την υποβολή του στο καθημερινό κρας τεστ της κοινής γνώμης. Και επειδή ως ακτινοβολών διεθνώς ηγέτης δεν ανταποκρίνεται στο πολιτικό σφυγμό των εγχώριων ψηφοφόρων, αντί προβληματισμού αποπειράται την κινδυνολογική δαιμονοποίηση αόρατων απειλών.
Παρότι δεν απαξιώνει δημοσίως τις δημοσκοπήσεις που φέρουν την υποψηφιότητα του τρίτη στις προτιμήσεις, εκλαμβάνει την επίσημη καταγραφή της άποψης των πολιτών ως υποκατάστατο των θεσμών και ως όργανο επικοινωνιακής χειραγώγησης.

Μετονομάζοντας, όμως, τις σφυγμομετρήσεις σε υπονομευτικά συμφέροντα εξισώνει την όποια ειλικρίνεια του με τη στάση εκείνων που εγκαινίαζαν μουσαμάδες αντί για το Μετρό.

Εν προκειμένω με προσποιήσεις, παρωνυμίες και επικαλούμενος αορίστως ύπουλες συνωμοσίες υποκρύπτει ότι εμμέσως συντονίζεται με τη ρητορική εκείνου του ”αψύ“ λαϊκιστή που καταριέται τις δημοσκοπήσεις ως “ταϊσμένες”.

Ατυχώς για αμφότερους οι αλλεπάλληλες μετρήσεις που αποτυπώνουν στιγμιαία τις προτιμήσεις της κοινής γνώμης συνήθως δεν λένε ψέματα. Οι άνθρωποι το κάνουν συστηματικά. Ιδιαίτερα εκείνοι που επιχειρούν να αντικαταστήσουν τη σαφήνεια των αριθμών από ατραξιόν με οπερετικά νούμερα.