Είναι ύψιστο ατομικό δικαίωμα η δυνατότητα της φυσικής και νομικής επιλογής σε όλα τα επίπεδα
Blogs
Το δύσκολο, τώρα που άρχισε να διαλύεται το τοξικό νέφος που σκέπαζε τη χώρα δυο χρόνια σχεδόν, είναι να παραδεχτούν οι πολίτες που παραπείστηκαν, πως έκαναν λάθος, εξαπατήθηκαν από επιτήδειους απατεώνες.
Άρχισε αργά αλλά σταθερά η αναδίπλωση, τα βήματα πίσω των σπεκουλαδόρων, των αδίστακτων εκμεταλλευτών του ανθρώπινου πόνου, του πένθους, της δυστυχίας. Πολιτικοί, ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, παπαγαλάκια
Η ιδεολογικοπολιτική πυξίδα της κοινωνίας, όπως τουλάχιστον απεικονίζεται σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις, δείχνει κατεύθυνση όπισθεν ολοταχώς
Να ξεχνούν οι πολίτες όσα έγιναν τις δεκαετίες του ’70, του ’80, ακόμα και του ‘90 θα μπορούσε να θεωρηθεί φυσιολογικό, οι σημερινοί 40/50άρηδες ήταν νήπια και δεν τα έζησαν - άλλο να τα ζεις κι άλλο να τα διαβάζεις
Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, κ. πρωθυπουργέ
Το 2019 ήταν η μεσαία τάξη – οι εργαζόμενοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι επαγγελματίες, οι μεσαίοι και μικροί επιχειρηματίες – που πήραν πάνω τους την αντίσταση κατά της επιδρομής των «μαθητευόμενων μάγων»
Ήταν επιεικώς τρισάθλιος ο πρόσφατος υπαινιγμός – με τη μορφή τάχα απορίας και ερώτησης - του νεόκοπου αρχηγού της ελάσσονος πλέον αντιπολίτευσης «αξιότιμου κ.κ.» Φάμελλου, για το συσχετισμό του θανάτου του γιου της εισαγγελέως Λάρισας με την υπόθεση των Τεμπών
Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, ακραίοι υποκριτές, πως συντελέστηκε «έγκλημα» εκ προθέσεως, με υπαίτιους «εγκληματίες» τον πρωθυπουργό και υπουργούς του. Ποταμοί κροκοδείλιων δακρύων
Οι συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις των πολιτών με την ευκαιρία της δεύτερης επετείου του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών θα ήταν υγιής αντίδραση της κοινωνίας, διατράνωση της απαίτησης για ασφάλεια των μεταφορών και των υποδομών γενικότερα
Θυμήθηκε ο υποτίθεται «μετριοπαθής» κ. Δουδωνής την παροιμιώδη απάντηση («γιατί έτσι θέλω» στα αρβανίτικα) του παλαιού Υδραίου πολιτικού Βούλγαρη, για να καταγγείλει την πρόταση, από τον πρωθυπουργό του κ. Τασούλα για την Προεδρία της Δημοκρατίας
Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης χρησιμοποιεί την καραμέλα που πιπιλίζουν συστηματικά οι πολιτικοί από το κέντρο και προς τα αριστερά: Προοδευτικός/η/ο σε όλα τα γένη και κλίσεις, Παρατάξεις, πολιτικοί, πολίτες, πολιτικές, επιλογές ( Αυτή είναι η δεύτερη, γιατί πρώτη καραμέλα είναι το περιβόητο «σύντροφοι»
Τι και αν έμαθες γράμματα, τέλειωσες πανεπιστήμιο, απόκτησες μεταπτυχιακούς τίτλους, αν στο σπίτι σου δεν έχεις διδαχθεί, δεν θα αποκτήσεις ποτέ αγωγή, σεβασμό και ήθος κι αυτό κάποια στιγμή θα φανεί
Προκαλούν μελαγχολία και απογοήτευση στο μέσο λογικό πολίτη τα σχόλια αναγνωστών κάτω από την ειδησιογραφία για την κατάρριψη του επιβατηγού αεροπλάνου από τους Ρώσους και την οιονεί συγγνώμη του Πούτιν
Καλήν ημέρα φίλοι αναγνώστες, χρόνια πολλά και καλά, χαρές στ’ αρχοντικά σας, χαρούμενα Χριστούγεννα, με το καλό το 2025
Δεν είναι, σε εθνικό και ιδιαίτερα παγκόσμιο επίπεδο, όλα τα χρόνια σημαντικά για την ιστορική μνήμη, να καταγραφούν τα γεγονότα που επισυμβαίνουν και να διδάσκονται στις επόμενες γενιές
«Ουκ εα με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον». Δε με αφήνει να κοιμηθώ (να ησυχάσω) η νίκη του Μιλτιάδη, έλεγε ο Θεμιστοκλής, ζηλεύοντας τη δόξα του Μιλτιάδη
Το 2024-2027 απέχει από το 1979-81 σχεδόν μισό αιώνα. Μεσολάβησαν από τότε πολλά
Φαίνεται αλλά δεν είναι ρητορικό το ερώτημα. Είναι εξόχως κρίσιμο και επίκαιρο όσο ποτέ
Η εικόνα και τα τεκταινόμενα στον πάλαι ποτέ κραταιό Σύριζα και η στάση των λοιπών κεντροαριστερών σχηματισμών θυμίζουν το Ευαγγελικό «Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον».
Ακούγοντας τα σχόλια των εγχώριων και των διεθνών ΜΜΕ, εν όψει, των εκλογών στις ΗΠΑ, θα νόμιζε κανένας ότι
Όσο καλή κι αν είναι η εικόνα στο μεγάλο κάδρο της κυβερνητικής πολιτικής - άμυνα, εξωτερική πολιτική, γενικότερη πορεία της Οικονομίας, μεταρρυθμίσεις - στους πολίτες μετράει περισσότερο η καθημερινότητα, τα μεγάλα και τα μικρά προβλήματα που δυσκολεύουν τη ζωή τους.
Λέξη κλισέ που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν κατά κόρον στις τοποθετήσεις τους, ακόμα και σήμερα