Ευχή και συνταγή μαζί. Είναι ο τρόπος που η κυρία Ματίνα, γνωστή σε όλη τη Νάξο με το μικρό της όνομα, δεινή μαγείρισσα και κινητήριος δύναμη της ταβέρνας «Η Πλάτσα» ή «Ματίνα-Σταύρος» όπως έχει καθιερωθεί, στην Κόρωνο της Νάξου, θα σε ξεπροβοδίσει αφού σε φιλέψει ένα λουκούλλειο γεύμα, αλλά και το μυστικό συστατικό που βάζει στις τεράστιες κατσαρόλες της. Ακούγεται σαν κλισέ από διαφήμιση, όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ΄την αρχή.
Κόρωνος, ένας παραδοσιακός οικισμός στα 600 μέτρα
Νάξος δεν είναι μόνο η Πορτάρα, ο λαβύρινθος του Ενετικού Κάστρου και οι θεαματικές παραλίες με των εξωτικών αποχρώσεων νερά. Είναι και ο ορεινός όγκος του Ζα, τα διάσπαρτα χωριά της ενδοχώρας, αλλά και η κορυφαία Αξιώτικη κουζίνα, ξεχωριστό και πλούσιο κεφάλαιο της Κυκλαδικής γαστρονομίας κι αληθινή γιορτή γεύσεων κάθε φορά που στρώνεται τραπέζι. Ένα από τα σημεία που τα δύο τελευταία χαρακτηριστικά του νησιού συναντώνται ιδανικά, είναι η Κόρωνος, ένα από τα ομορφότερα ορεινά ναξιώτικα χωριά σε υψόμετρο 600 μέτρων, που έχει μάλιστα χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Από τα πιο ειδυλλιακά σκηνικά στη
Νάξο, αξίζει να οδηγήσετε 30χλμ από τη Χώρα για να βρεθείτε σ’ ένα γραφικό λαβύρινθο, όπου άσπρα, λιθόστρωτα σοκάκια, άλλα αψιδωτά κι άλλα με πλατύσκαλα, οδηγούν στις έξι κύριες γειτονιές του χωριού, με απλά, ασβεστωμένα σπίτια, καμάρες, μικρές στοές και αναπάντεχες στροφές.
Με την ιδιόμορφη ρυμοτομία και αρχιτεκτονική της, μοιρασμένη σε δύο αντικρυστές πλαγιές βουνών, με κάτοικους χαμογελαστούς, έτοιμους να σας διηγηθούν για το πώς κάποτε «έτρωγαν με ασημένια μαχαιροπήρουνα», λόγω του πλούτου που απέφερε στο χωριό η εκμετάλλευση του ορυκτού σμύριδα, με την πανέμορφη εκκλησία του 10ου αιώνα να σε προσκαλεί να ξαποστάσεις στον πλακόστρωτο αυλόγυρό της, η Κόρωνος είναι ένα γοητευτικό αίνιγμα όπου βασιλεύει η γαλήνη. Μόνο το ολόδροσο νερό των πηγών από τις πέτρινες βρύσες που έχει κάθε γειτονιά σε ξαφνιάζει ευχάριστα με τον κελαριστό του ήχο, εκεί που δεν το περιμένεις καθώς εξερευνάς το χωριό. Μια τέτοια πηγή σε υποδέχεται ακολουθώντας το κατηφορικό καλντερίμι που οδηγεί στην ταβέρνα με το διπλό όνομα.
Ένας πραγματικός κήπος της Εδέμ, μια άξια οικογένεια με μεράκι
Το δροσερό νερό της πηγής είναι το πρώτο που θα φτάσει στα τραπέζια που απλώνονται στα διαφορετικά επίπεδα μιας ασπρισμένης αυλής και που σχεδόν κρύβονται ανάμεσα στα καταπράσινα φυτά και τα πολύχρωμα λουλούδια που την πλαισιώνουν, κάνοντας κάθε γωνιά της πιο όμορφη απ’ την άλλη. Είναι το σκηνικό της ταβέρνας «Ματίνα-Σταύρος» στην κεντρική γειτονιά της Πλάτσας και μοιάζει με έκρηξη χρωμάτων πάνω στο φωτεινό κυκλαδίτικο λευκό. Το όνομα της γειτονιάς ήταν αυτό που είχε και ο αρχικός καφενές-ταβερνάκι που άνοιξε το 1956, στην ακριβώς από πάνω αυλή, ο πατέρας του Σταύρου Κουμερτά.
Όταν είκοσι χρόνια μετά, ο Σταύρος και η Ματίνα Μανδηλαρά έκαναν οικογένεια κι ανέλαβαν την ταβέρνα, τη μετέφεραν ένα επίπεδο παρακάτω, πρόσθεσαν με τα χρόνια περισσότερα τραπέζια, έφτιαξαν έναν κήπο σωστό παράδεισο κάτω από κληματαριές κι ανάμεσα σε νυχτολούλουδα και ορτανσίες και παρότι έδωσαν στην ταβέρνα το δικό τους όνομα, κράτησαν τιμής ένεκεν και το παλιό, εξ’ ου και οι διπλές ταμπέλες σήμερα.
Δείτε τη συνέχεια στο
cantina.protothema.gr.