Νίκη Σερέτη (ΘΕΜΑ 104,6): Η καρδιά της την πάει στη «Φαίδρα» - «Ο κόσμος να στηρίξει τον πολιτισμό»
23.05.202111:21
Για το επερχόμενο «ανέβασμα» της «Φαίδρας» μίλησε η ηθοποιός Νίκη Σερέτη στον ΘΕΜΑ 104,6 - Αποκάλυψε όσα έκανε στο διάστημα της καραντίνας, μίλησε για την «στροφή» της από την τηλεόραση στο θέατρο και κάλεσε τον κόσμο να στηρίξει όλους τους κλάδους που έπληξε η πανδημία
Για το άνοιγμα του θεάτρου, έστω και με παραστάσεις σε υπαίθριους χώρους και με πληρότητα 50%, μίλησε στους «Τρεις Θεματοφύλακες» του ραδιοφωνικού σταθμού ΘΕΜΑ 104,6 η γνωστή ηθοποιός Νίκη Σερέτη.
Η ίδια συμπρωταγωνιστεί με τους Ραφίκα Σαουίς και Σπύρο Περδίου στη «Φαίδρα» του Πέρη Μιχαηλίδη, που θ' απολαύσουμε από τις 26 Ιουνίου και για τέσσερις μόνο παραστάσειςστο Θέατρο Πέτρας, το Κηποθέατρο Παπάγου, το Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς και το Θέατρο Βράχων.
Σκηνή από τις πρόβες της παράστασης
Ακολουθούν τα χαρακτηριστικότερα αποσπάσματα της συνέντευξης, καθώς και ολόκληρο το ηχητικό:
- Για την επιστροφή στην σκηνή:
«Μας φαίνεται σαν να πέρασε ένας αιώνας. Τώρα είναι ο καιρός ο κόσμος να μας στηρίξει. Αρκετά δεινοπαθήσαμε».
- Για το πώς αξιοποίησε τον χρόνο της στο διάστημα της καραντίνας:
«Έγραφα κείμενα για να ξεδίνω, σαν εκτόνωση του εκνευρισμού που υπήρχε όλη αυτή την περίοδο. Μου έβγαινε σαρκασμός, χιούμορ και ίσως λίγη ματαίωση. Ήταν σαν στιχάκια, ποιηματάκια, τύπου μάντρα».
- Για τη «Φαίδρα»:
«Ο Πέρης Μιχαηλίδης ήταν από τους πρώτους που πίστεψαν σε μένα. Θα αφηγηθώ την ιστορία της τροφού και του αγγελιοφόρου. Η Σαββίνα Γιαννάτου ερμηνεύει ζωντανά τα χορικά και είναι συγκλονιστική. Η “φρέσκια” ματιά του Πέρη Μιχαηλίδη είναι ένα “hommage” στη Φαίδρα. Η παράσταση είναι σε κινηματογραφική δομή. Μόνο έτσι μπορούν να ανεβαίνουν πλέον οι αρχαίες τραγωδίες». Είμαστε σε φάση προβών, υπάρχει αγωνία, είμαι σχεδόν ενθουσιασμένη. Σκοπός είναι να κερδίσεις το ενδιαφέρον των θεατών».
- Για την «φρέσκια» προσέγγιση σε παλαιότερα θεατρικά έργα και κείμενα της αρχαιότητας:
«Χωρίς ρίσκο δεν έχει νόημα. Έχει γίνει πολύ ωραίο “μοντάζ” στα κείμενα του Ευριπίδη, του Σενέκα και του Ρακίνα».
- Για τις παραστάσεις εν μέσω πανδημίας:
«Βλέπεις τον κόσμο με τη μάσκα, την πρώτη φορά που το βίωσα, ήταν σχεδόν εφιαλτικό. Τα θέατρα είναι ασφαλείς χώροι, να μην φοβηθεί ο κόσμος να έρθει. Έχουμε ακούσει πολλά παράλογα, μόνο στον Ιονέσκο θα μπορούσα να τα διαβάσω. Η ψυχούλα μας τρέμει, τώρα είμαστε στη φάση των προβών, αλλά το πάμε μέρα με τη μέρα. Δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Τι θα γίνει τον Σεπτέμβριο; Δεν το ξέρουμε».
- Για την «στροφή» της από τους τηλεοπτικούς στους θεατρικούς ρόλους:
«Πάω εκεί που με πάει η καρδιά μου. Ακόμα και οι αρχαίες τραγωδίες με “βρήκαν” κατά έναν τρόπο. Δεν θα έλεγα “όχι” στο να κάνω ξανά τηλεόραση, αλλά με έχει “απορροφήσει” το θέατρο».
- Γιατί να δει κανείς τη «Φαίδρα»:
«Η Φαίδρα χτυπάει κατευθείαν στο θυμικό, ο θεατής θα περάσει πολύ καλά. Το έργο μιλάει για το πάθος, την εξουσία, τον γλυκόπικρο έρωτα, την αμαρτία, που όλοι εκεί είμαστε με μία κλίση έμφυτη. Είναι μια έντιμη προσπάθεια με πολλή αγάπη, ο κόσμος πρέπει να στηρίξει όλες τις παραστάσεις, την εστίαση, τα καφέ, όλους τους κλάδους που επλήγησαν. Να είμαστε όλοι μαζί πια».
«Μου κάνει εντύπωση που η Eurovision υπάρχει ακόμα» είπε, τέλος, όταν ρωτήθηκε τι θα επέλεγε να παρακολουθήσει το βράδυ του Σαββάτου.
Λίγα στοιχεία για τη «Φαίδρα»
«Φαίδρα»: μία σκηνική σύνθεση - αναφορά στην καταραμένη ηρωίδα, βασισμένη σε κείμενα των Ευριπίδη, Σενέκα και Ρακίνα
Σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Πέρης Μιχαηλίδης
Τους ρόλους ερμηνεύουν η Ραφίκα Σαουίς, ο Σπύρος Περδίου και η Νίκη Σερέτη.
Τη μουσική σύνθεση ειδικά για την παράσταση έχει κάνει ο Δημήτρης Μαραμής και τα χορικά της τραγωδίας ερμηνεύει η Σαβίνα Γιαννάτου.
Η «Φαίδρα» είναι μια σκηνική σύνθεση αποσπασμάτων από τα κείμενα των Ευριπίδη, Σενέκα και Ρακίνα, όπου η Φαίδρα του Ευριπίδη κατέρχεται τα σκαλοπάτια του μοιραίου πάθους και της ερωτικής παραφοράς, περνώντας μέσα από την οδύνη και τη μανία, στην ανόσια πράξη κατά τον Σενέκα και είναι μια αλληλουχία επώδυνων δράσεων που εμπνέει τον Ρακίνα, ολοκληρώνοντας την σκηνική πρόταση.
Η «Φαίδρα» θέτει το ερώτημα κατά πόσο ο άνθρωπος είναι ελεύθερος τόσο στην αρχαία, λατινική και γαλλική δραματολογία όσο και στον σύγχρονο υπαρξιακό μηδενισμό, στις παρυφές του οποίου συναντά κανείς τους αντι-ήρωες του Μπέκετ.