Ο Βραζιλιάνος που πολεμά τον Μπολσονάρου χορεύοντας έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα
13.04.202206:24
Θα δώσει δύο παραστάσεις την ομάδα του, μέσα στον Απρίλιο, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
Μπορεί ο χορός να περάσει πολιτικά μηνύματα; Είναι δυνατόν η χορευτική τέχνη να πρωτοστατήσει στους αγώνες για την ελευθερία; Απολύτως θετικές είναι οι απαντήσεις που δίνει στα παραπάνω ερωτήματα ο Βραζιλιάνος χορογράφος Bruno Beltrão, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για δύο παραστάσεις που θα φιλοξενηθούν στις 29 και και 30 Απριλίου, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
Ο Bruno Beltrão ωθεί το χιπ χοπ πέρα από τα όριά του και το τοποθετεί μέσα στις μεγάλες σκηνές του χορού ανά την υφήλιο χρησιμοποιώντας τον, παράλληλα, ως κίνημα αντίστασης. Μαζί με την ομάδα του, το Grupo de Rua του Bruno Beltrão, προσπαθεί να κατανοήσει τον βίαιο κόσμο που μάς περιβάλλει και να μεταδώσει τα δικά του συνθήματα. Οι χορευτές απαντούν μέσα από την τέχνη τους στις ακροδεξιές τακτικές και στη βαρβαρότητα της κυβέρνησης Μπολσονάρο.
O Bruno Beltrão
Ανανεωτής της σκηνής του χιπ χοπ με παγκόσμια αναγνώριση, ο Beltrão αφουγκράζεται τους έντονους κραδασμούς στην πολιτική ζωή της πατρίδας του και τους μεταφράζει σε οριακό σωματικό παλμό. Εμπλουτίζοντας τη διαλεκτική του urban dance με τις αρχές του σύγχρονου χορού, παραδίδει έργα υψηλής ενέργειας και χορευτικής δεξιοτεχνίας, ικανά να τον χαρακτηρίσουν ως William Forsythe του hip hop. Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα “Liberation”, ο Bruno Beltrão «αποδεικνύει πως μπορεί να επανεκκινήσει τον κόσμο και τη γλώσσα του χιπ χοπ με κάθε δημιουργία του».
H διαδρομή του Bruno Beltrão στον χορό ξεκίνησε σε ηλικία 12 ετών. Έφηβος, άρχισε να ακολουθεί τους φίλους του σε ένα χορευτικό κλαμπ όπου βασίλευε η μουσική του MC Hammer και του Sir Mix-a-Lot. Μαζί με τον Rodrigo Bernardi εντρύφησαν στο χιπ χοπ και ξεκίνησαν να παραδίδουν μαθήματα σε συνομηλίκους τους. Όταν, το 1996, ίδρυσαν την ομάδα Grupo de Rua, ο Bruno Beltrão ήταν μόλις 16 ετών. Τα πρώτα δύο χρόνια το Grupo de Rua ήταν αφιερωμένο στον διαγωνιστικό χορό και εμφανιζόταν σε φεστιβάλ και στην τηλεόραση.
Το 2000 ξεκίνησε να φοιτά στην Ακαδημία Χορού του Ρίο ντε Τζανέιρο. Παράλληλα, σπούδαζε Ιστορία της Τέχνης και Φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο της πόλης. Έναν χρόνο αργότερα, έκανε το επίσημο χορευτικό του ντεμπούτο με το “From Popping to Pop”, σε τοπικό φεστιβάλ της Κοπακαμπάνα. Αυτή η παράσταση σηματοδότησε επίσης μια καμπή στην καριέρα ενός χορογράφου που άρχισε να αναπτύσσει ένα προσωπικό όραμα για τον χορό που επιτελούσε. Το 2001 δημιούργησε το έργο “Me and my choreographer in 63” με τον χορευτή Eduardo Hermanson. Στο τέλος του ίδιου έτους ο Rodrigo Bernardi άφησε το Grupo de Rua και ο Beltrão ανέλαβε τη διεύθυνσή του. Από τότε έχει χορογραφήσει τα έργα "Too Legit to Quit" (2002), "Telesquat" (2003), "H2" (2005), "H3" (2008), "CRACKZ" (2013) και "Inoah" (2017).
Έχει βραβευτεί δύο φορές από τον κορυφαίο θεσμό χορού της Νέας Υόρκης, τα Bessie Awards: το 2010 για το έργο «Η3», και πιο πρόσφατα, το 2020, για τη χορογραφία του «Inoah».