«Ο Αντικαταστάτης»: Οι Ναζί της Ντένια, το κυνήγι της Μοσάντ και η αλήθεια που σόκαρε τον κόσμο
30.08.202206:59
Πάνω από 300 υψηλόβαθμοι Ναζί βρήκαν καταφύγιο μετά τον πόλεμο στο θέρετρο της Ντένια στην Ισπανία
Ήταν μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα πριν από μία και πλέον δεκαετία όταν ο σκηνοθέτης Όσκαρ Αϊμπάρ, που έκανε διακοπές στην Κόστα Μπλάνκα της Ισπανίας, έτρωγε σε ένα παραθαλάσσιο ρεστοράν.
Κάποια στιγμή σήκωσε το βλέμμα από το πιάτο και κοίταξε τις φωτογραφίες διασημοτήτων που είχαν φάει εκεί, όταν τα μάτια του εστίασαν σε μια συγκεκριμένη.
Ήταν πολύ μικρή, απεικόνιζε έξι άντρες ντυμένους με στολές των SS και της Wehrmacht χαμογελαστούς και σε κατάσταση ευθυμίας, κάτι που του κίνησε το ενδιαφέρον.
Πίστευε ότι ίσως ήταν ντυμένοι έτσι για τις ανάγκες κάποιας ταινίας, όμως όταν ρώτησε η απάντηση τον άφησε σχεδόν το στόμα ανοιχτό.
«Αυτοί; Είναι οι Γερμανοί της Ντένια» του είπε ο εστιάτορας, αποκαλύπτοντας ένα μυστικό γνωστό στους παροικούντες την περιοχή.
Αυτή η φωτογραφία στάθηκε η αφορμή για την ταινία «Ο αντικαταστάτης» που προβάλλεται αυτή την περίοδο και στην Ελλάδα, η οποία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.
Γεγονότα που εκτυλίχθηκαν μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, τότε που πολλοί υψηλόβαθμοι αξιωματικοί των Ναζί, ανάμεσα τους και εγκληματίες πολέμου, αναζητούσαν κυνηγημένοι καταφύγιο.
Τριακόσιοι απο αυτούς το βρήκαν στην Κόστα Μπλάνκα και στην πόλη Ντένια, με τις ευλογίες του δικτάτορα της Ισπανίας Φράνκο που τους καλοδέχτηκε.
Στα χρόνια που ακολούθησαν έζησαν σαν κύριοι , χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς, έστησαν επιχειρήσεις και μέχρι το 1982, έστηναν κάθε χρόνο την «γιορτή» τους στις 20 Απριλίου.
Ήταν η μέρα των γενεθλίων του Αδόλφου Χίτλερ και φορώντας τις στολές τους, ο διαβόητος ταγματάρχης των SS Γκέρχαρντ Μπρέμερ και οι «συμπολεμιστές» του έπιναν σαμπάνια και άκουγαν Βάγκνερ προς τιμήν του Φύρερ.
Στην ταινία του Αϊμπάρ που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, ένας αστυνομικός με προβλήματα αλκοολισμού μετατίθεται στην Ντένια και έρχεται αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα.
Μόνο που εκτός από τον ίδιο κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να ασχοληθεί με καταζητούμενους Ναζίγια εγκλήματα πολέμου, που ζουν άνετοι και χωρίς να κρύβονται.
Ο Δήμαρχος και η Μοσάντ
Λύνουν και δένουν στην πόλη, η αστυνομία τους προστατεύει και κανείς δεν θέλει να ενοχλήσει την ησυχία και την ασφάλεια που τους παρέχει το καθεστώς Φράνκο.
Ο Μπρέμερ που καταδικάστηκε ερήμην στη δίκη της Νυρεμβέργης έστησε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και συγκροτήματα με μπανγκαλόου, ενώ τα παιδιά του πήγαν σχολείο στη Ντένια.
Πέθανε το 1989 χωρίς να τιμωρηθεί ποτέ για τα εγκλήματα του, όπως και το σύνολο των Ναζί που εγκαταστάθηκαν στην Ισπανία του Φράνκο και ενσωματώθηκαν σχεδόν στις τοπικές κοινωνίες.
Ο Αϊμπάρ που προέβη σε ενδελεχή έρευνα για την ταινία του, μίλησε με τον δήμαρχο της Ντένια που συμμετείχε ως μουσικός με την τοπική μπάντα της πόλης σε πολλά από τα ετήσια πάρτι των Ναζί φυγάδων.
Αυτός του επιβεβαίωσε τα τεκταινόμενα και πέρυσι στα γυρίσματα του φιλμ «Ο αντικαταστάτης» βρέθηκε αντιμέτωπος με την ωμή αλήθεια, όταν μπήκε για να πιει ένα ποτό σε μπαρ της πόλης. «Ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης και οι παρέες συζήταγαν για μια ταινία που γυριζόταν «για τους δικούς μας Ναζί» όπως ειπώθηκε, ατάκα που έκανε τον Αϊμπάρ να ανατριχιάσει.
Στην ταινία του ο αστυνομικός αποτυγχάνει να φέρει τους Ναζί ενώπιον της δικαιοσύνης όπως έκαναν οι Ισραηλινοί με την απαγωγή του Άντολφ Άϊχμαν από πράκτορες της Μοσάντ.
Ο σκηνοθέτης μίλησε με δύο πρώην επιχειρησιακούς πράκτορες της διαβόητης μυστικής υπηρεσίας του Ισραήλ, οι οποίοι του είπαν για δύο τουλάχιστον προσπάθειες να απαγάγουν και να δικάσουν κάποιους από τους Γερμανούς που είχαν καταφύγει στην Ισπανία.
Η πρώτη έγινε το 1967, κατά την διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών όταν θέλησαν να πιάσουν έναν ειδικό στους πυραύλους και η δεύτερη το 1982, έχοντας ως στόχο τον γιατρό Άριμπερτ Χέϊμ.
Γνωστός με το προσωνύμιο ο «Δρ. Θάνατος του Μαουντχάουσεν» ο Χέϊμ είχε καταφύγει στην Ισπανία αλλά η Μοσάντ δεν κατάφερε τελικά να τον απαγάγει.
Γράφτηκε ότι διέφυγε στην Ουρουγουάη, ενώ το 2005 η Ισπανική αστυνομία έστησε ολόκληρη επιχείρηση με μια επιδρομή που δεν απέφερε τίποτε σε πολυτελή κατοικία της Κόστα Μπλάνκα.
Την περιοχή όπου εκατοντάδες Ναζί έζησαν ελεύθεροι επί δεκαετίες οργανώνοντας πάρτι και φιέστες στην επέτειο γενεθλίων του Αδόλφου Χίτλερ, χωρίς να τους πειράξει κανείς.