Ανάμεσά τους κι ένα ντοσιέ με επικολλημένη τη χειρόγραφη ετικέτα:
ΚΩΣΤΑ ΤΑΧΤΣΗ, ΤΟ ΑΛΛΟ ΚΡΕΒΑΤΙ.
Μυθιστόρημα. Στο ντοσιέ αυτό βρέθηκε ένα δακτυλόγραφο 70 σελίδων, το οποίο σήμερα δημοσιεύεται από τις
Εκδόσεις Ψυχογιός σε επιμέλεια του Δημήτρη Παπανικολάου, συνοδευμένο από σημειώσεις, εκδοτικό σημείωμα και ως επίμετρο ένα εκτενές κριτικό αφήγημα για τον αυτοβιογραφικό λόγο του Κώστα Ταχτσή και το αρχείο του.
Το άλλο κρεβάτι
Ένα ανέκδοτο, σημαντικό κείμενο του Κώστα Ταχτσή, γραμμένο προς το τέλος της ζωής του. Μια ιστορία για την κατάκτηση του μυθιστορήματος, αλλά και για την αναγκαιότητα της
αυτοβιογραφίας. Ταυτόχρονα μια αφήγηση για την αδυναμία, για την απομάκρυνση, ή, καλύτερα, για την απόδραση και από τα δύο. Βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '80. Ένας ήρωας-περσόνα του Ταχτσή βρίσκεται στην πόλη και αποφασίζει να επισκεφθεί έναν ψυχαναλυτή. Στις συνεδρίες τους θα ξεδιπλώσει μια σαγηνευτική αφήγηση. Όπου τα άγχη της μέσης ηλικίας και το συγγραφικό τέλμα περιγράφονται με ειρωνεία μαζί και τρυφερότητα, και οι ιστορίες ενηλικίωσης από τη μετεμφυλιακή Ελλάδα μπλέκονται με τις ερωτικές εξερευνήσεις στο Σίδνεϊ της δεκαετίας του '50 και στη Νέα Υόρκη του '60.
O Δημήτρης Παπανικολάου σημειώνει: «Δημόσιος διανοούμενος, επαγγελματίας συγγραφέας, τιμητής (αλλά και θαυμάσιος κριτής) των πάντων, ιδιοφυής μεταφραστής, μονίμως ‟με τη γραφομηχανή στο γόνατο" και έτοιμος να πάρει μέρος σε μεγάλες συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα, ο Κώστας Ταχτσής μάς δίνει μια μοναδική αυτομυθοπλαστική εκδοχή της συγγραφικής του προσωπικότητας στο Άλλο κρεβάτι. Όλα περνούν από τις σελίδες του: τα ατέλειωτα κείμενα αλλά και η γραφομηχανή που δε σταματά να παράγει, οι παλινωδίες αλλά και το αδιανόητα εύστροφο χιούμορ, οι μικρότητες του λογοτεχνικού σιναφιού αλλά και οι δυσκολίες μιας (ενδεχόμενης) κουήρ κοινότητας, η εμπιστοσύνη στην καλοσύνη των ξένων αλλά και η προδοσία, η ταύτιση, η ταυτότητα, αλλά και η αποταύτιση και η ρευστότητα. Ατέλειωτο μα όχι ατελές, το Άλλο κρεβάτι είναι ένα από τα πιο καλογραμμένα και συναρπαστικά κείμενα του Ταχτσή που έχω διαβάσει. Νιώθω ευλογημένος που βρέθηκε στον δρόμο μου».
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Κώστας Ταχτσής (1927-1988) σημάδεψε με το συγγραφικό του έργο την ελληνική μεταπολεμική λογοτεχνία. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μεγάλωσε με τη γιαγιά του στην Αθήνα, φοίτησε για δύο χρόνια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1951 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή και ακολούθησαν άλλες τέσσερις. Από το 1956 ως το 1964 ταξίδεψε σε διάφορα μέρη του κόσμου και εκείνο το χρονικό διάστημα έγραψε το μοναδικό μυθιστόρημά του και εμβληματικό έργο, Το τρίτο στεφάνι, το οποίο εξέδωσε ο ίδιος στην Αθήνα το 1962, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και αγαπήθηκε πολύ από το αναγνωστικό κοινό καθότι αποτελούσε μια πιστή απεικόνιση της ζωής του Νεοέλληνα. Το 1988 ο Κώστας Ταχτσής βρέθηκε δολοφονημένος στο σπίτι του υπό ανεξιχνίαστες ακόμη συνθήκες. Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν επίσης τα έργα του Τα ρέστα, Η γιαγιά μου η Αθήνα κι άλλα κείμενα και το Καφενείο το «Βυζάντιο» ‒ συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων, όλα σε επιμέλεια του Δημήτρη Παπανικολάου.