Άρειος Πάγος: Να μην αρθρογραφούν ανώτατοι δικαστικοί για εκκρεμείς υποθέσεις

Με αφορμή χθεσινό άρθρο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που δημοσιεύθηκε στο Τύπο περί διαφθοράς στη Δικαιοσύνη, ο Άρειος Πάγος και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου σε κοινή ανακοίνωσή τους επισημαίνουν ότι «φωνές αμφισβήτησης της ορθότητας των δικαστικών κρίσεων θα πρέπει, προτού υψωθούν, να διαθέτουν την περίσκεψη της βαρύτητας των λεγομένων και της τήρησης των θεσμικών διαδικασιών, διαφορετικά συγκαταλέγονται στις θυμικές αντιδράσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα».

Ακόμη, επισημαίνεται στην κοινή ανακοίνωση, ότι «τέτοιες δημοσιεύσεις, που αφορούν εκκρεμή υπόθεση ενώπιον του Α΄ βαθμού δικαιοδοσίας και πρόκειται να εκδικασθεί άμεσα, οι οποίες περιέχουν μομφή και καταγγέλλουν αορίστως τους επιληφθέντες δικαστές ως διεφθαρμένους, εκφεύγουν των ορίων της οποιασδήποτε κριτικής των δικαστικών αποφάσεων και βουλευμάτων και πλήττουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στον θεσμό της Δικαιοσύνης».

Η κοινή ανακοίνωση 

«Με αφορμή πρόσφατη αρθρογραφία και δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού Τύπου, ο Πρόεδρος και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υπενθυμίζουν ότι οι εισαγγελικές προτάσεις δεν δεσμεύουν τα αρμόδια Δικαστήρια και Δικαστικά Συμβούλια αλλά αποτελούν εφαλτήριο για την αιτιολογημένη κρίση επί των εκάστοτε αναφυομένων νομικών και πραγματικών ζητημάτων, σύμφωνα πάντοτε με τις επιταγές του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας.

Ο εισαγγελικός λειτουργός, του οποίου η πρόταση δεν έγινε δεκτή και διαφωνεί με την κρίση του αρμόδιου δικαστικού οργάνου, δύναται να ασκήσει τα ένδικα μέσα, τα οποία του χορηγεί ο νόμος. Μεταξύ αυτών δεν περιλαμβάνονται δημοσιεύσεις άρθρων στον Τύπο για υποθέσεις, που χειρίστηκε ο ίδιος και στις οποίες δεν έγινε δεκτή η πρότασή του από τον αρμόδιο δικαστικό σχηματισμό.

Τέτοιες δημοσιεύσεις, που αφορούν εκκρεμή υπόθεση ενώπιον του Α΄ βαθμού δικαιοδοσίας και πρόκειται να εκδικασθεί άμεσα, οι οποίες περιέχουν μομφή και καταγγέλλουν αορίστως τους επιληφθέντες δικαστές ως διεφθαρμένους, εκφεύγουν των ορίων της οποιασδήποτε κριτικής των δικαστικών αποφάσεων και βουλευμάτων και πλήττουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στο θεσμό της Δικαιοσύνης.

Φωνές αμφισβήτησης της ορθότητας των δικαστικών κρίσεων θα πρέπει, προτού υψωθούν, να διαθέτουν την περίσκεψη της βαρύτητας των λεγομένων και της τήρησης των θεσμικών διαδικασιών, διαφορετικά συγκαταλέγονται στις θυμικές αντιδράσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα».

Ψήφισμα του ΔΣΑ

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με αφορμή δημοσίευμα αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου στον Τύπο περί διαφθοράς στη Δικαιοσύνη σε ψήφισμά του Διοικητικού Συμβουλίου του, επισημαίνει ότι «αμείλικτο καθίσταται το ερώτημα αν δικαιούται ένας ανώτατος Εισαγγελικός λειτουργός που έρχεται αντιμέτωπος καθ´ ομολογίαν του με «φλέβα διαφθοράς» να παραβαίνει το καθήκον του και να μην διατάσσει τη διενέργεια εξέτασης των υπ´ αυτού διαπιστωθέντων, εξαντλώντας την θεσμική υποχρέωσή του σε συγγραφή «επιφυλλίδων» προς λαϊκή κατανάλωση».

Παράλληλα, ο ΔΣΑ «εκφράζει επί της αρχής την αντίθεσή του σε τέτοιου είδους θεσμικές υπερβάσεις και καταδικάζει αυτού του είδους τις αμιγώς επικοινωνιακές τακτικές που, όχι μόνο δεν προάγουν τους θεσμούς, αλλά δυναμιτίζουν έτι περαιτέρω την όποια εναπομείνασα εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη».

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος του ΔΣΑ έχει ως εξής:

«Με αφορμή δημοσίευμα στην εφημερίδα Καθημερινή του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, το Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, εξέδωσε το ακόλουθο ψήφισμα:

Η εκφορά κρίσης από Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για υπόθεση που χειρίστηκε και η οποία τώρα εισάγεται πρωτοδίκως σε ακροατήριο ενώπιον του φυσικού δικαστή, ούτε κατ´ ελάχιστον καλύπτεται από το δικαίωμα έκφρασης δημόσιας γνώμης και κρίσης των δικαστικών αποφάσεων που συνιστά έκφανση του δικαιώματος στην ελευθερία του λόγου.

Και τούτο γιατί ο εκφέρων τις ανωτέρω κρίσεις Αντεισαγγελέας πιθανόν να κληθεί στο μέλλον να κρίνει εκ νέου επί της ίδιας υπόθεσης, τυγχάνει δε και Προϊστάμενος όλων των εισαγγελικών λειτουργών που θα χειριστούν δικαστικά την υπόθεση. Εν προκειμένω είναι κατάδηλο ότι παραβιάζεται κατάφωρα η ανεξαρτησία του φυσικού δικαστή και επηρεάζεται αθέμιτα η κρίση του.

Περαιτέρω αμείλικτο καθίσταται το ερώτημα αν δικαιούται ένας ανώτατος Εισαγγελικός λειτουργός που έρχεται αντιμέτωπος καθ´ ομολογίαν του με «φλέβα διαφθοράς» να παραβαίνει το καθήκον του και να μην διατάσσει τη διενέργεια εξέτασης των υπ´ αυτού διαπιστωθέντων, εξαντλώντας την θεσμική υποχρέωσή του σε συγγραφή «επιφυλλίδων» προς λαϊκή κατανάλωση.

Ο ΔΣΑ εκφράζει επί της αρχής την αντίθεσή του σε τέτοιου είδους θεσμικές υπερβάσεις και καταδικάζει αυτού του είδους τις αμιγώς επικοινωνιακές τακτικές που, όχι μόνο δεν προάγουν τους θεσμούς, αλλά δυναμιτίζουν έτι περαιτέρω την όποια εναπομείνασα εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη».