Καλεσμένος το πρωί του Σαββάτου, στα «καρέ ζωής» του «Μες Στην Καλή Χαρά» ήταν ο Λάκης Γαβαλάς, ο οποίος ξενάγησε την Κατερίνα Καραβάτου στη γειτονιά του στον Κορυδαλλό, εκεί όπου γεννήθηκε κι έμενε ως παιδί, μόλις λίγα μέτρα μακριά από τις φυλακές.
«Είχα να έρθω στον Κορυδαλλό περίπου 40 χρόνια. Η δικαιοσύνη με... σκέφτηκε και με γύρισε πίσω, 300 μέτρα μακριά, μέσα στο κελί. Η μαμά μου με πήγαινε στην αλάνα, πριν γίνουν οι φυλακές, για να φάω το αυγό μου, το "χτυπητό". Που να 'ξεραν οι γονείς μου, ότι οι φυλακές που χτίστηκαν εκεί, μια μέρα θα με φιλοξενούσαν. Είναι τρομερό, όλο το "κάρμα" αυτό», είπε ο δημιουργός μόδας και συνέχισε αναφερόμενος στις σκέψεις του το πρώτο χρονικό διάστημα που ήταν στη φυλακή: «Όλα στη ζωή είναι ρευστά. Όταν βγήκα από τη φυλακή, έχασαν έναν δικό μου άνθρωπο και συνεργάτη. Και σκέφτηκα ότι τελικά, υπάρχουν και χειρότερα. Όταν μπήκα στη φυλακή σκεφτόμουν "μακάρι να είχα έναν καρκίνο, να μην ταλαιπωρώ αυτούς τους δύο-τρεις ανθρώπους που είχα δίπλα μου -γιατί τόσους είχα και τόσοι μου ήταν αρκετοί- παρά να είμαι μέσα στη φυλακή για κάτι που ειλικρινά δεν έφταιγα για να γίνει τόσο σκληρό και μακροχρόνιο. Απ' την άλλη είπα "Λάκη μου, έτσι είναι η ζωή, υπάρχει κι ένα κομμάτι που υποφέρει ο άνθρωπος"».
Στη συνέχεια, δεν παρέλειψε να περιγράψει το πώς κυλούσε η ζωή του στις φυλακές του Κορυδαλλού: «Δεν με πείραξε κανείς και ποτέ μέσα στη φυλακή. Όλοι με φώναζαν "κύριε Γαβαλά", ακόμα και ο Πακιστανός με έλεγε "mr. Gavalas". Στη φυλακή σκέφτεσαι πώς μπορείς να περάσεις την ώρα σου όσο πιο χαλαρά γίνεται, για να μην τρελαθείς. Ταλαιπωρία μέσα στη φυλακή νιώθουν όσοι έχουν ανάγκη από ουσίες ή θέλουν να δείξουν μαγκιά. Εγώ τι να τους πω; Κανείς δεν ενδιαφερόταν για μόδα, το μόνο που συζητούσαν ήταν πώς γίνεται ένας φόνος, μια απαγωγή... Εγώ να τους πω πώς κάνεις στρίφωμα; Το "κουτσομπολιό" μου έλειψε πολύ, αυτή ήταν η καταδίκη μου!».