Πετάνε οι αντιήρωες του «Casa de Papel»; Πετάνε - Και μάλιστα έχοντας – όσοι επιβίωσαν – την ευκαιρία για μια καινούργια ζωή και λεφτά για να ζήσουν και τα δισέγγονά τους - Προσοχή, περιέχει spoilers
Μπορεί η λαϊκή μούσα να υποστηρίζει πως ό,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο, αλλά στην περίπτωση της «Τέλειας Ληστείας» ό,τι ξεκίνησε με πόνο έληξε στο δεύτερο μέρος της πέμπτης σεζόν που κυκλοφόρησε στο Netflixτην Παρασκευή ωραία. Για τους χαρακτήρες της σειράς που κατάφεραν να φτάσουν ζωντανοί ως το 110 λεπτό του τελευταίου επεισοδίου και για τα εκατομμύρια των groupies τους που δε θα συμβιβάζονταν με τίποτα λιγότερο από την κάθαρση των αντιηρώων που λάτρεψαν και στους οποίους καθρέφτισαν οικεία κακά. Αν και στην πραγματικότητα δεν υπήρχε χειροπιαστός λόγος να παρακολουθήσει κανείς τα τελευταία πέντε επεισόδια της ισπανικής σειράς έπειτα από το άδοξο τέλος της Τόκιο στο πρώτο μισό του καταληκτικού κύκλου που προβλήθηκε το Σεπτέμβριο, υπήρξαν κι εκείνοι που έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, για να αποσβέσουν τις εργατοώρες που δαπάνησαν παρακολουθώντας μια ληστεία που αποδείχτηκε συνεπής στον επιθετικό προσδιορισμό της. Δηλαδή τέλεια. Ναι, υπήρξαν απώλειες, ανατροπές, αίμα, δάκρυα και ιδρώτας, όμως ο σκοπός που είθισται να αγιάζει τα μέσα επετεύχθη. Αυτό τουλάχιστον αποφάσισε να δώσει στο λαό ο δημιουργός της σειράς Άλεξ Πίνα που επέλεξε ως έσχατη σκηνή τη φυγή των ηρώων από στρατιωτική βάση προς μια άγνωστη αλλά ελεύθερη ζωή. Η φράση «Η κληρονομιά μας συνεχίζεται χάρη σε σας, την αληθινή αντίσταση» που εμφανίστηκε στους τίτλους τέλους απλώς τερμάτισε την επικολυρικότητα του φινάλε.
Άλλοι επευφήμησαν το λυτρωτικό τέλος της σειράς κι άλλοι το βρήκαν εξόχως προβλέψιμο – και συνεπές στη χολιγουντιανή συνταγή του happy end που συνήθως δεν μπορεί να πάει λάθος. Σε όποια πλευρά κι αν τοποθετεί κάθε τηλεθεατής τον εαυτό του, η αλήθεια είναι πως υπάρχει μια υπόγεια κοινή συνισταμένη που συνδέει τις δύο σχολές σκέψης. Ότι δηλαδή το «Casa de Papel» κούρασε και μάλλον έφτασε να παράγει αντισυστημικότητα με το στανιό. Ακόμα και ο δημιουργός της σειράς, ο 54χρονος Άλεξ Πίνα που ήδη ετοιμάζει ένα spin-off για την ζωή του Μπερλίν – εννοείται στο Netflix- παραδέχτηκε εμμέσως πλην σαφώς πως η αναμφισβήτητα ευφυής ιστορία του κατέληξε σχεδόν τραβηγμένη από τα μαλλιά. «Δημιουργήσαμε περισσότερα από 2.000 λεπτά μυθοπλασίας με τις δύο ληστείες. Νομίζω ότι εξαντλήσαμε κάποιους από τους χαρακτήρες. Είπαμε πάρα πολλά και νομίζω ότι αυτή είναι μια καλή στιγμή για να σταματήσουμε. Καλύτερα να φεύγεις νωρίτερα παρά αργότερα», δήλωσε για την αυλαία της σειράς που τον έκανε ξακουστό και περιζήτητο στην τηλεοπτική οικουμένη ως ψυχή της μέχρι πρότινος πιο επιτυχημένης σειράς στη σύντομη ιστορία της αμερικανικής on demand πλατφόρμας. Πλέον, τα σκήπτρα κατέχει – με τη βούλα του αλγορίθμου- το «Squid Game». Παρεμπιπτόντως οι φανατικοί θιασώτες της ισπανικής σειράς μάλλον ακούν με ανακούφιση τα νέα ότι το «Casa de Papel» σύντομα θα αποκτήσει κορεατικό remake με πρωταγωνιστή μάλιστα τον Παρκ Χάε-σου (κατά κόσμον τον genius αλλά καταχρεωμένο γείτονα του πρωταγωνιστή από το «Παιχνίδι του Καλαμαριού» με το νούμερο 218).
Κλείσιμο
Το πρόβλημα με το τέλος του «Casa de Papel» είναι κοινό για τις σειρές η φήμη των οποίων προηγείται του ονόματός τους. Όταν κάτι γιγαντώνεται, ξεπερνώντας ακόμα και την πιο αισιόδοξη πρόβλεψη των δημιουργών του, μοιραία καταλήγει να μοιάζει λίγο, μικρό ή κατώτερο των περιστάσεων. Συνέβη με το «Lost» αλλά και με το «Game of Thrones». Επαναλαμβάνεται και με την «Τέλεια Ληστεία». Αν εξαιρέσει κανείς τους χαρακτήρες που βγήκαν αδόκητα από τη μέση, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο τηλεοπτικό κενό, και βέβαια λάβει υπόψη την εγγενή δυσκολία να επιμηκύνει κανείς μια κλειστοφοβική υπόθεση ομηρίας σε πέντε σεζόν, το φινάλε του «Casa de Papel» ούτε εξέπληξε, ούτε ανέτρεψε εκείνο που θα μπορούσε να είχε υποθέσει κανείς από το πρώτο κιόλας επεισόδιό του. Ωστόσο τώρα που πέρασε στην ιστορία θα ήταν μάλλον άδικο να το κρίνει κανείς απλώς ως τηλεοπτική σειρά. Για τον απλό λόγο ότι πρόκειται για φαινόμενο. Και μόνο το γεγονός ότι οι μάσκες του Νταλί που φορούσε η συμμορία έφτασαν να γίνουν από θήκες κινητών τηλεφώνων μέχρι σουβέρ ή η μαζική εισβολή της ισπανόφωνης μυθοπλασίας στο Netflix φτάνουν να περισσεύουν για να επιβεβαιώσουν του λόγου το ασφαλές.
Αν και όταν προβλήθηκε για πρώτη φορά στην ισπανική τηλεόραση το Μάιο του 2017 δε φάνηκε να συγκινεί ιδιαίτερα τα πλήθη, μόλις αποκτήθηκε από το Netflix η σειρά άρχισε να ξεδιπλώνει τη δυναμική της. Ειδικά στις χώρες της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής το «Casa de Papel» πέτυχε διάνα στο θυμικό των τηλεθεατών, γεγονός το οποίο επισφράγισε την απόφαση των απανωτών συνεχειών. Ακόμα και οι πρωταγωνιστές, ανάμεσά τους η Ούρσουλα Κορμπερό που απολαμβάνει πια δάφνες διασημότητας και ετοιμάζεται να διεκδικήσει το μερτικό της στο Χόλιγουντ, έχει πει πως πληροφορήθηκε τα sequel της σειράς πρώτα από τα μέσα ενημέρωσης και κατόπιν από τους παραγωγούς. Τόσο κεκτημένη ήταν η ταχύτητα και το virality του «Casa de Papel». Η 32χρονη ηθοποιός αποχαιρέτησε τη σειρά που την άνδρωσε υποκριτικά και την ανέδειξε σε celebrity δημοσιεύοντας μια σειρά φωτογραφιών της με τον Προφεσόρ (βλ. Αλβάρο Μόρτε) στο Instagram και δηλώνοντας ευγνώμων μπρος στα feed των followers της που αθροίζονται πια σε 24 εκατομμύρια. Στη σειρά αλλά και στην αληθινή ζωή η ομάδα της ισπανικής σειράς-φαινομένου πετάει. Και κυρίως δε χάλασε ούτε την ύστατη στιγμή της το χατίρι των σκληροπυρηνικών οπαδών της που πίστεψαν στο αντισυστημικό όνειρο των μεταμοντέρνων Ρομπέν των Δασών με τις κόκκινες στολές εργασίας.
Σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξεων, η ευελιξία και η συνεχής επιμόρφωση αποτελούν θεμέλια για την επαγγελματική επιτυχία. Σε αυτό το πλαίσιο, το Μητροπολιτικό Κολλέγιο διαθέτει πρωτοποριακά online μεταπτυχιακά προγράμματα, που ανταποκρίνονται πλήρως στις σύγχρονες απαιτήσεις της αγοράς.