Με αφορμή μια σχετική συζήτηση, η Σταματίνα Τσιμτσιλή έκανε τη δική της αναφορά στην απώλεια του πατέρα της.
Το πρωί της Τετάρτης 20 Δεκεμβρίου είπε στο «Happy Day» ότι ένιωθε τύψεις, λίγο αφότου τον έχασε.
«Το κάθε παιδί ζει διαφορετικά. Συνήθως, όταν ζεις κάτι στο σπίτι σου, στη ζωή σου ή σαν παιδί, ή θες να κάνεις κάτι για να αποφύγεις να το ξαναζήσεις ως ενήλικας ή χωρίς να το καταλάβεις, ασυνείδητα, ακολουθείς το ίδιο μοτίβο. Εμένα που ο μπαμπάς μου έφυγε νωρίς από το σπίτι, είχα πάντα όνειρο να κάνω μια οικογένεια και να είναι τα παιδιά με τη μαμά και τον μπαμπά.
Δε το έκανα συνειδητά, ασυναίσθητα το είχα ανάγκη. Όταν έχασα τον μπαμπά μου, είχα θυμό του “γιατί να γίνει” και είχα θυμό και με εμένα. Τότε, επειδή ήμουν σε μια ηλικία που δε τα πηγαίναμε και τέλεια εκείνη την περίοδο, είχαμε μια λογομαχία, δεν είχα προλάβει να του πω τα “σ’ αγαπώ”. Ένιωθα τύψεις και ενοχές γιατί ένιωθα ότι έφυγε και η τελευταία συζήτηση που είχαμε κάνει, ήταν πιο έντονη. Αλλά αυτό ήταν κάτι προσωπικό μου» είπε χαρακτηριστικά η Σταματίνα Τσιμτσιλή.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξή τους, τα «Γαλανόλευκα Αστέρια by EKO» έχουν εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές δράσεις του ελληνικού μπάσκετ, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι το μέλλον του αθλήματος χτίζεται από τις μικρές ηλικίες.
Η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα, δεν καθορίζεται μόνο από την παραγωγή πρώτων υλών, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο εντάσσεται στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, στο οποίο λειτουργεί και το πως αλληλοεπιδρά με αυτό.