«Και η Άννα Παναγιωτοπούλου και η Μίνα Αδαμάκη είναι απώλειες που δεν τις έχω συνειδητοποιήσει. Έτσι είναι ο χαρακτήρας μου. Έχω χάσει και τους δύο γονείς μου εδώ και αρκετά χρόνια και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Έτσι λοιπόν δεν μου είναι εύκολο να δεχτώ μέσα μου ότι δεν θα ξανασυναντηθώ με την Άννα και τη Μίνα. Δεν το αποδέχομαι», δήλωσε σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Λοιπόν» και πρόσθεσε:
«Πρόσφατα, είδα την Άννα στον ύπνο μου. Είχαμε γράψει εγώ και ο Θανάσης, λέει, ένα μικρό κομμάτι για τον Λουδάρο και ένα για την Άννα. Της είπα να το κάνουμε μεγαλύτερο σόλο σε μια επιθεώρηση και εκείνη μου έλεγε "ναι, ναι, να το κάνουμε"».
Ωστόσο, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος σχολίασε ότι δεν το βίωσε ως μεταφυσική εμπειρία. «Εγώ το έζησα σαν μια κανονική κατάσταση, γιατί τέτοιου είδους συζητήσεις κάναμε συνέχεια με την Άννα, όσο ζούσε», ανέφερε.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξή τους, τα «Γαλανόλευκα Αστέρια by EKO» έχουν εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές δράσεις του ελληνικού μπάσκετ, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι το μέλλον του αθλήματος χτίζεται από τις μικρές ηλικίες.
Η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα, δεν καθορίζεται μόνο από την παραγωγή πρώτων υλών, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο εντάσσεται στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, στο οποίο λειτουργεί και το πως αλληλοεπιδρά με αυτό.