Αιμίλιος Χειλάκης για Αθηνά Μαξίμου: Αν δεν την είχα δίπλα μου στην απώλεια της μητέρας μου, δεν θα μπορούσα να είμαι συνεπής στο κοινωνικό σύνολο

Για τη στήριξη της Αθηνά Μαξίμου την περίοδο που η μητέρα του έφυγε από τη ζωή μίλησε ο Αιμίλιος Χειλάκης, εξηγώντας πως δεν θα μπορούσε να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του, αν δεν βρισκόταν στο πλευρό του.

Οι δυο ηθοποιοί παραχώρησαν κοινή συνέντευξη στην εκπομπή «For You» την Κυριακή 1 Νοεμβρίου και μίλησαν για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν όλα αυτά τα χρόνια της κοινής τους πορείας, σημειώνοντας πως χρειάζεται θάρρος και γενναιότητα για να μπορούν δύο άνθρωποι να παραμείνουν μαζί.

Η Αθηνά Μαξίμου εξήγησε αρχικά: «Πολλές δυσκολίες αντιμετωπίσαμε ως ζευγάρι. Απώλειες, οικονομικές καταστροφές...», με τον Αιμίλιο Χειλάκη να συμπληρώνει πως η πιο σημαντική απώλεια για εκείνον ήταν της μητέρας του: «Το αγαπημένο μου τραγούδι λέει “σαν μεθώ και πέφτω κάτω και λασπώνομαι, βάζω μπρος τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι”. Το χέρι της Αθηνάς είναι πάντα δίπλα μου. Πρόσφατα που είχα την απώλεια της μητέρας μου, αν δεν είχα την Αθηνά δίπλα μου, δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να είμαι πιο συνεπής στο κοινωνικό σύνολο. Μπορεί να ήμουν ένας κλεισμένος άνθρωπος στον εαυτό μου, να πενθώ. Γιατί αυτό κάνεις όταν χάνεις τη μητέρα σου. Στο πένθος φοβόμαστε να αφεθούμε στους άλλους», είπε.

Δείτε το βίντεο


Στη συνέχεια, ο ηθοποιός πρόσθεσε για την προσπάθεια που οφείλει να κάνει κάθε ζευγάρι: «Δεν υπάρχει ζευγάρι να μην έχει σκεφτεί “τι κάνω εγώ, γιατί να μην να σηκωθώ να είμαι μόνος;”. Η γενναιότητα είναι ότι συνεχίζεις. Θέλει γενναίους ανθρώπους η σχέση. Είναι επιλογή να αγαπάς και όχι να γίνεσαι ο ρίψασπις στη σχέση».

Όπως επισήμανε ο Αιμίλιος Χειλάκης, ακόμη κι αν δεν ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Μαξίμου, πιστεύει πως θα είχαν και πάλι μία πολύ όμορφη συνεργασία: «Είμαστε δύο άνθρωποι που συνεργάζονται, αγαπιούνται πολύ. Ακόμα κι αν δεν ήμασταν ζευγάρι, θα ήμασταν αγαπημένοι συνεργάτες», ανέφερε.

Παράλληλα, τόνισε: «Εγώ θέλω να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να βλέπω την Αθηνά. Γιατί εγώ ετεροκαθορίζομαι από τους ανθρώπους που θαυμάζω. Τους βλέπω πώς με κοιτάνε και έτσι καταλαβαίνω ποιος έχω γίνει».