Μπέττυ Βακαλίδου: Όταν ήρθα στην Αθήνα από το χωριό έστειλαν τον πιο κακοποιητικό αδερφό μου και με έκλεισε στο αναμορφωτήριο

Την εμπειρία από την άφιξή της στην Αθήνα, όταν έφυγε από το χωριό της, περιέγραψε η Μπέττυ Βακαλίδου, αναφέροντας πως η οικογένειά της έστειλε τον αδερφό της να την κλείσει σε αναμορφωτήριο.

Η ηθοποιός και συγγραφέας ήταν το βράδυ της Παρασκευής 6 Νοεμβρίου καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», όπου μεταξύ άλλων μίλησε για τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισε τα πρώτα χρόνια που μετακόμισε από τον Έβρο, αλλά και για την πορεία της μέχρι να προχωρήσει στη φυλομετάβαση.

Εξηγώντας ποια ήταν η στάση της οικογένειάς της όταν έφυγε από το χωριό για να εγκατασταθεί στην Αθήνα, δήλωσε ότι η ελευθερία της δεν κράτησε ούτε έναν χρόνο, καθώς με παρότρυνση των γονιών της, ο αδερφός της μεσολάβησε ώστε να μπει στο αναμορφωτήριο, όπου παρέμεινε για τρεισήμισι χρόνια.

Μιλώντας για εκείνη την περίοδο, είπε: «Όλα ξεκίνησαν από την οικογένεια. Όταν αποφάσισα και έφυγα και ήρθα στην Αθήνα, μετά από λίγους μήνες πριν κλείσω καν χρόνο ελευθερίας μακριά από το χωριό, έστειλαν τον τρίτο μου αδερφό, που ήταν ο πιο κακοποιητικός, με εξουσιοδότηση από τον πατέρα και τη μητέρα μου, να με κλείσει στο αναμορφωτήριο. Και με έκλεισε, όπου παρέμεινα 3,5 χρόνια. Υπήρχε μια σχετική στέρηση ελευθερίας. Έβλεπα και δοκίμασα κάποιες άγριες καταστάσεις, ωστόσο άρχισα να καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να κανείς να χτυπάει τοίχο και να πηγαίνει κόντρα. Άρχισα να ελίσσομαι με έξυπνο τρόπο, ζήτησα να με στείλουν στο σχολείο, βοηθούσα στα γραφεία και άρχισαν να με εμπιστεύονται, οπότε μου επέτρεπαν να πήγαινα και σινεμά».

Δείτε το βίντεο


Στη συνέχεια, περιέγραψε τις δυσκολίες που την οδήγησαν στην πορνεία, εξηγώντας ότι δεν ένιωθε άνετα με αυτή τη δουλειά. Παρά την προσπάθεια να εργαστεί στα καράβια, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Λεωφόρο Συγγρού, όπου δούλεψε για αρκετά χρόνια.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στη φυλομετάβασή της το 1984 και στις αλλαγές που έχουν σημειωθεί έκτοτε: «Η ανάγκη για την επιβίωση ήταν μεγάλη και κατέληξα στην πορνεία με πολύ φόβο, δεν μου άρεσε καθόλου. 2-3 μήνες έκανα αυτή τη δουλειά, τα παράτησα και πήγα ξανά ως αγόρι ένα τελευταίο ταξίδι με τα καράβια. Απογοητεύτηκα ξανά, γύρισα και η μόνη οδός ήταν η Λεωφόρος Συγγρού. Δούλεψα εκεί κάποια χρόνια και το 1984 έκανα τη φυλομετάβαση. Τα πράγματα σήμερα έχουν προχωρήσει αρκετά θα έλεγα, έως πολύ. Τον σπόρο τον βάλαμε εγώ με μια παρέα παιδιών, με μία χούφτα ανθρώπων το 1977 ιδρύοντας το απελευθερωτικό κίνημα ομοφυλόφιλών Ελλάδας, το λεγόμενο ΑΚΟΕ».