Εμμένει στην πρόταση «Μακεδονία του Ίλιντεν» ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ, ζητώντας από την Αθήνα να την συζητήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Με σημερινές του δηλώσεις, ο κ. Ζάεφ, απαντώντας και στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης στα Σκόπια, δήλωσε πως η ονομασία «Μακεδονία του Ίλιντεν» δεν επηρεάζει την ταυτότητα των Σκοπιανών, αλλά αντιθέτως την ενισχύει.
“Η πρόταση αυτή δεν επηρεάζει την ταυτότητά μας... Aντίθετα, την ενισχύει, διατηρώντας την αξιοπρέπειά μας” δήλωσε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, σύμφωνα με ΜΜΕ των Σκοπίων.
Ο κ. Ζάεφ προσέθεσε ότι με την πρόταση «Μακεδονία του Ίλιντεν» η ελληνική πλευρά παίρνει ένα νέο όνομα, ένα χρονικό σημείο αναφοράς και συνταγματικές αλλαγές.
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού των Σκοπίων πραγματοποιήθηκαν μετά την ανακοίνωση αθωωτικής απόφασης, για την κατηγορία της “δωροδοκίας”, για την οποία είχε καθίσει στο εδώλιο. Στο πλευρό του και στην ίδια γραμμή και ο ΥΠΕΞ, Νικολά Ντιμιτρόφ, ο οποίος, σε νέες του δηλώσεις, υποστήριξε σθεναρά την πρόταση «Μακεδονία του Ιλιντεν», ενώ ανακοίνωσε ότι, σε περίπτωση που αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις, θα αναλάβει την ευθύνη και θα παραιτηθεί.
«Αν υποστηρίζεις την ΠΓΔΜ, τότε σίγουρα υποστηρίζεις το “Μακεδονία του Ιλιντεν”» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων στο 1TV, προσθέτοντας ότι η νέα πρόταση περιλαμβάνει την αναγνώριση του «μακεδονικού έθνους και της γλώσσας».
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και του ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς έγιναν, παρά το γεγονός ότι η πρόταση για «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν»... κάηκε μέσα σε λιγότερες από 48 ώρες, με σύσσωμη την ελληνική αντιπολίτευση να την απορρίπτει ως έντονα αλυτρωτική.
Το Μέγαρο Μαξίμου «ζύγισε» τις αντιδράσεις στο εγχώριο μέτωπο και πήρε αποστάσεις. Εξάλλου, μόλις έγινε γνωστή η πρόταση, οι αντιδράσεις στην Ελλάδα ήταν μεταξύ έκπληξης και αγανάκτησης. Ο Αλέξης Τσίπρας υποχρεώθηκε να κάνει αμέσως στροφή για να καθησυχάσει την ελληνική κοινή γνώμη, βάζοντας άμεσα... ταφόπλακα στη συγκεκριμένη ονομασία.
Πηγές στο Μαξίμου έκαναν λόγο για τακτικισμό της κυβέρνησης Ζάεφ, η οποία έκανε τη διαρροή, θέλοντας να στριμώξει την Αθήνα και να δημιουργήσει κάποιου είδους τετελεσμένο. Πράγματι, μπορεί η «Εφημερίδα των Συντακτών» να αποκάλυψε ότι είναι φαβορί ένα όνομα-έκπληξη, αλλά το όνομα έφεραν στο φως της δημοσιότητας ΜΜΕ των Σκοπίων. Αυτά ήταν που αποκάλυψαν πως το είχε βάλει εδώ και καιρό στο τραπέζι ο Ζόραν Ζάεφ, με την ελληνική πλευρά να μην το απορρίπτει.
Όπως και να έχει, και οι δύο πλευρές θεώρησαν ότι ο ιστορικός επιθετικός προσδιορισμός Ίλιντεν αποσπά την ΠΓΔΜ από τον αρχαϊσμό του Γκρουέφσκι και τη συνδέει με τη νεότερη σλαβική ιστορία. Ο Ζάεφ ένιωθε ότι μπορεί να το πουλήσει καλύτερα στο εσωτερικό του και με τον τρόπο αυτό θα ικανοποιούσε και την κόκκινη γραμμή της Αθήνας για erga omnes.
Η επίμαχη ονομασία είχε μείνει για καιρό καλά κρυμμένο μυστικό των διαπραγματεύσεων. Κυβερνητικές πηγές ισχυρίζονται ότι η διαρροή ενόχλησε την ελληνική κυβέρνηση, κάτι που επιχείρησε να εκφράσει και ο ίδιος ο Τσίπρας την Παρασκευή στη Βουλή.
Από την άλλη, δεν είναι λίγοι εκείνοι που κρατούν επιφυλάξεις σε σχέση με το γιατί έγινε η διαρροή. Σε μία διαπραγμάτευση που πραγματοποιείται στο σκοτάδι, είναι δύσκολο να συμπεράνει κανείς ποιός κάνει ελιγμό και τι αναμένει από αυτόν. Εκτιμάται, ωστόσο, ότι η πρόταση αυτή «διέρρευσε», μάλλον για να προκληθεί ένα τετελεσμένο.
Στο κλίμα αναταραχής, πάντως, εκδηλώθηκε παρέμβαση του Λευκού Οίκου, μέσω του τηλεφωνήματος του Αμερικανού αντιπροέδρου Μάικ Πενς στον Αλέξη Τσίπρα. Κατά τη διάρκειά της, ο πρωθυπουργός του εξέθεσε τους όρους που θέτει η ελληνική κυβέρνηση για την επίτευξη συμφωνίας, ενώ ο Πενς του υπενθύμισε τα χρονοδιαγράμματα. Όλα αυτά, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας είχε εισπράξει εκκωφαντικά «όχι» από σύσσωμη την αντιπολίτευση, μηδέ της συμπολίτευσης των ΑΝΕΛ εξαιρουμένης.
Την ίδια περίπου αντιμετώπιση είχε και η κυβέρνηση Ζάεφ. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στα Σκόπια, το εθνικιστικό VMRO-DPMNE, ανακοίνωσε ότι είναι αντίθετο στην αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας. Μπορούσε να το απορρίψει εκ του ασφαλούς, δεδομένου ότι είχε ήδη καταστεί σαφές πως το «Δημοκρατία του Ίλιντεν» δεν περνούσε από την ελληνική Βουλή.