Νίκος Αλέφαντος, τα πάντα όλα: Η φυλακή, οι κόντρες, ο Τζακερόνης και άλλες ιστορίες
23.06.202021:12
Ο προπονητής που έγινε τραγούδι και αναφερόμενος στην τακτική της «ζώνης» έλεγε ότι είναι μόνο για τα παντελόνια προδόθηκε από την καρδιά του στα 81 του χρόνια
«Αλέφαντος ρε, τα πάντα όλα. Παίξτε μπαλίτσα ρε και αφήστε την ζώνη. Η ζώνη είναι μόνο για τα παντελόνια. Στα εξηγώ ωραία; Μάθε μπαλίτσα ρε από τον άρχοντα. Καλώς τα τα παιδιά, καλώς τα...3-0!»
Απίστευτες ατάκεςδια στόματος Νίκου Αλέφαντου, μια μυθική όσο και cult προσωπικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο οποίος προδώθηκε από την καρδιά του σε ηλικία 81 ετών.
Γεννημένος στα Εξάρχεια, αλάνι από μικρός, και με έναν καλώς εννοούμενο τσαμπουκά ο κυρ Νίκος, όπως τον έλεγαν όλοι, μπορεί να μη μεγαλούργησε στα γήπεδα, αλλά άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του, από όπου κι αν πέρασε.
Η μυθιστορηματική διαδρομή της ζωής του τα είχε κυριολεκτικά όλα, με κύρια πρωταγωνίστρια την μπάλα και την λατρεία που είχε για το ποδόσφαιρο αυτή η extreme προσωπικότητα.
Αυτή η «πόρνη» μπάλα ήταν η αιώνια ερωμένη του, αυτή που για χάρη της έκανε ακόμη και 25 ημέρες στην φυλακή το 1979, μετά από έναν αλήστου μνήμης αγώνα ανάμεσα στον Ηρακλή και την ομάδα που προπονούσε τότε, τον ΠΑΣ Γιάννινα.
Το ματς γινόταν στο Καυτατζόγκλειο, ο Ηρακλής προηγείται 1-0 αλλά ο ΠΑΣ ισοφαρίζει μετά από λίγα λεπτά και ο κυρ Νίκος δεν κρατιέται. Γυρίζει προς τις κερκίδες και αρχίζει τα γαλλικά: «Άντε γαμ....τε, δεν έχετε ομάδα ρε! Γ..ώ την ομάδα σας».
Το γήπεδο μετατρέπαται σε αρένα, οι φίλαθλοι μπαίνουν μέσα και ο αγώνας διακόπτεται προσωρινά, ενώ μετά το τέλος του η Αστυνομία συλλαμβάνει τον Αλέφαντο για εξύβριση.
Οδηγείται στο τμήμα, η ομάδα του δεν ασχολείται καν με τη σύλληψη και την επομένη το πρωί ο προπονητής οδηγείται στο Αυτόφωρο.
«Δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα, ούτε δικηγόρο να βάλω και με καταδικάζουνε σε 25 ημέρες φυλάκισης στο Γεντί Κουλέ» θα γράψει στην αυτοβιογραφία του χρόνια μετά.
Μέσα γνωρίζει όλα τα «καλά παιδιά». Φονιάδες, μαχαιροβγάλτες, αλλά και μάγκες, όπως τους αποκάλεσε μεταγενέστερα, που βρέθηκαν στη φυλακή από την κακιά στιγμή.
Περνούν δυο εβδομάδες όταν ένας κατάδικος λέει στον κυρ Νίκο να σφουγγαρίσει, αυτός του λέει ότι βγαίνει σε δέκα μέρες και ο κατάδικος κινείται απειλητικά εναντίον του.
Ο Αλέ τον βουτάει από την μέση, τον ρίχνει κάτω και τον «στολίζει» με διάφορα κοσμητικά πριν τους χωρίσουν οι φύλακες ενώ ένας Τούρκος πιάνει τον τύπο που είχε μαλώσει με τον προπονητή.
Τον προειδοποιεί να μην δοκιμάσει τίποτε εναντίον του Αλέφαντου λέγοντάς του: «Ξέρεις ότι ξαγρυπνώ. Έχω φάει 15 χρόνια και θα κάνω άλλα 15 αν με αναγκάσεις».
Ατάκες που άφησαν εποχή
Ο Αλέ από την άλλη είχε «φάει» τα γήπεδα με το κουτάλι, πρώτα ως ποδοσφαιριστής και μετά ως προπονητής που διέθετε αναμφίβολα ικανότητες σε θεωρητικό επίπεδο.
Έχοντας παρακολουθήσει από κοντά μεγάλους προπονητές, έμαθε πολλά αλλά όχι το κυριότερο, να διατηρεί την ψυχραιμία του και να μην τρελαίνεται κατά την διάρκεια ενός αγώνα.
Πέρασε από δεκάδες πάγκους μικρών και μεγέλων ομάδων, αλλά στέριωνε μόνο για λίγους μήνες, πριν παραιτηθεί η απολυθεί για διάφορους λόγους.
Ο Νίκος Αλέφαντος ήταν ένας πολύ καλός θεωρητικός των τακτικών του ποδοσφαίρου, αλλά για πολλούς παρέμεινε ένας γραφικός διασκεδαστής που έκανε αναλύσεις φορώντας τις παντόφλες του ή τρώγοντας κεφτέδες.
Όμως οι ατάκες του έγραψαν ιστορία.
Ήταν αυτός που αποκάλεσε τον Αρσέν Βενγκέρ «Βεγκνέ», τον Τιερί Ανρί «Αρνί» και αυτός που προσωμοίασε τον Τάκη Λεμονή με ιδιωτικό εκπαιδευτήριο λέγοντας: «Πού πας ρε Κωστέα-Γείτονα (αναφέρεται στον Λεμονή) με ζώνες νεροζούμια στην Ευρώπη; Οι ζώνες είναι μόνο για τα παντελόνια...».
Μέχρι τραγούδι γράφτηκε προς τιμήν του Αλέ το 1993, όταν «Τα Παιδιά από την Πάτρα» συνέθεσαν το περίφημο «Γεια σου ρε Αλέφαντε» ενώ οι τηλεοπτικές του αναλύσεις προκαλούσαν ποικίλα συναισθήματα.
Η τελευταία φορά που έκατσε στον πάγκο ήταν τη σεζόν 2002-2003 όταν ανέλαβε προπονητής στου Φωστήρα, μια θητεία που διήρκησε μόλις τρεις ώρες πριν αποχωρήσει από την ομάδα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας κυρίως με την καρδιά του, αυτή που τον «πρόδωσε» στα 81 του χρόνια και η είδηση της απώλειας του, γέμισε θλίψη τον χώρο του ποδοσφαίρου.
Θλίψη για τον θάνατο του κυρ Νίκου που πλέον θα συναντήσει πολλούς φίλους του εκεί ψηλά για να τους διδάξει πως παίζεται η μπαλίτσα και να κάνει το δικο του «ροτέϊσο».