Η απίθανη ιστορία του Γκονζάλες για το παρατσούκλι «Hormiga»

Από την πρώτη ημέρα που ήρθε στην Ελλάδα ο Αρμάντο Γκονζάλες οι συμπατριώτες του τον ακολουθούν σε κάθε του βήμα και παρακολουθούν όλα όσα κάνει με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Ο επιθετικός των Πειραιωτών βρίσκεται στην αποστολή του Μεξικού για τα παιχνίδια με την Τζαμάικα για τα play offs του Concacaf Nations League.

Μίλησε για τη μέχρι τώρα παρουσία του στην Ελλάδα με τη φανέλα του Ολυμπιακού, ενώ εξήγησε και και πως βγήκε το παρατσούκλι Hormiga, το οποίο τον συνοδεύει σε όλη του την καριέρα.

Αναλυτικά ο Αρμάντο Γκονζάλες μίλησε:

Για την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό: «Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του. Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου. Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».

Για τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο: «Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».

Για το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ: «Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί. Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».

Για το πώς βγήκε το παρατσούκλι «Hormiga»: «Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».

Για τα κατοικίδιά του: «Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».