Η εκλογική ατμόσφαιρα κάποιες άλλες εποχές

Ξαφνικά, το τοπίο άλλαζε και μία άλλη ατμόσφαιρα πλανιόταν επάνω από την πόλη. Μια ατμόσφαιρα φορτισμένη, γεμάτη ένταση και φωνές! Το καταλάβαινες από μακριά ότι ήταν περίοδος εκλογών· μύριζε μπαρούτι! Χωρίς πυροβολισμούς, παλικαράδες, μαγκουροφόρους, μπράβους, θορυβοποιούς, φόνους και τραυματισμούς, χωρίς κρότους και αίμα ήταν αδύνατον να διεξαχθούν εκλογές!

Όλος αυτός ο θόρυβος είχε σαν κύριο στόχο όχι μόνο να συσπειρώσει τους οπαδούς, αλλά και να δώσει στους αμφιταλαντευόμενους την απαραίτητη γι’ αυτούς σιγουριά, ότι θα πάνε με το «ρεύμα», τη μεριά δηλαδή του νικητή.

Βέβαια δεν έφταναν μόνο αυτά, και οι δωροδοκίες χρειαζόντουσαν και οι υποσχέσεις και... τα κεράσματα. Πιο έγκαιρα καπαρωνόντουσαν οι ταβέρνες παρά τα εκλογικά κέντρα. Ποιά εκλογικά προγράμματα και λοιπές σαχλαμάρες; Η κεχριμπαρένια να στεκόταν στο ύψος της και τα αρνιά στη σούβλα...
Έτσι κερδιζόντουσαν οι εκλογές, ακόμη και μετά το 20!

Διαβάζουμε λοιπόν στις εφημερίδες εκείνης της εποχής:
Ζήτωωωω!

Είναι το αλάτι στον προεκλογικό τέντζερη που βράζει! Χωρίς αυτό ολόκληρη η υπόθεση των ημερών αυτών θα ήταν τόσο άνοστη όσο και οι ενθουσιώδεις λόγοι των περισσοτέρων υποψηφίων!
Αυτό δίνει ζωή, παλμό, ενθουσιασμό, αυτό φτιάχνει την ατμόσφαιρα!
--Ζήτωωωωω!

Μάλιστα κύριε… ζήτω! Είναι ο αφρός του ενθουσιασμού που ξεσπά από τα κύματα του πλήθους των προεκλογικών συγκεντρώσεων. Ο λαός, η μάζα αυτή που παρακολουθεί τους ενθουσιώδεις ρήτορας, ο κοσμάκης, που σπεύδει να ενισχύσει με τον όγκο του τους υποψηφίους των γούστων του, δεν ξέρει την γλώσσα της διαφωνίας. Ζήτω!... Ναι… Αλλά τι θα πει ζήτω; Ποιος ζήτω; Και γιατί ζήτω;

Αυτά τα πράγματα , κύριε, δεν εξηγούνται. Μέσα σ’ αυτήν την δισύλλαβη λέξη ο λαός έχει κλείσει όλη του τη ψυχή. Τα φρονήματά του, της συμπάθειές του, τα αισθήματά του.

Μιλά ένας άνθρωπος ανεβασμένος σε καρέκλα; Πάει τελείωσε, Ζήτω! Δεν επιτρέπεται ουδέ ο πιο ελάχιστος δισταγμός.
Προσέξατε καλά της συγκεντρώσεις αυτού του είδους των τελευταίων ημερών;

Υπάρχουν τύποι που βρίσκονται σ’ αυτές, λέτε, τυχαίως και μοιραίως –καπνίζουν, συζητούν, χασμουριούνται, αφαιρούνται. Μόλις όμως ακουστεί η κορώνα συνέρχονται αυτοστιγμεί και συγκεντρώνουν ολόκληρο το φωνητικό τους απόθεμα:
-Ζήτωωωωω!

Και επάνω εις αυτά τα ζήτω που γίνεται μάλλον για γλέντι, στηρίζουν οι υποψήφιοι την επιτυχία τους. Ας δώσει ο Θεός να μη βγει άδικος ο ενθουσιασμός τους!

(Παρμένο από το βιβλίο μου ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ το 2019).
Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς