Υπόθεση Φραντζή: Ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στα ελληνικά χρονικά
22.08.2024
07:48
Η αποτρόπαια ιστορία ήρθε στο φως την 25η Ιουνίου του 1987, προκαλώντας φοβερή αίσθηση
Ένα από τα πιο ειδεχθή και απάνθρωπα εγκλήματα στα ελληνικά χρονικά, το οποίο ακόμα και σήμερα παραμένει γνωστό ως η «υπόθεση Φραντζή» και της μοιραίας σχέσης του με τη Ζωή Γαρμανή. Η αποτρόπαια ιστορία ήρθε στο φως την 25η Ιουνίου του 1987, προκαλώντας φοβερή αίσθηση στο πανελλήνιο, που προσγειώθηκε ανώμαλα σε μία τόσο σκοτεινή υπόθεση λίγες μέρες μετά τους πανηγυρισμούς για την κατάκτηση του Eurobasket.
Πρόκειται για ένα από τα εγκλήματα που παρουσιάζονται στο βιβλίο «100 εγκλήματα στην Ελλάδα» που έχει κυκλοφορήσει μαζί με το ΘΕΜΑ της Κυριακής.
*
Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Παναγιώτης Φραντζής, ένας νέος 25 ετών, σπουδαστής της ΑΣΟΕΕ, από μία ήσυχη μεσοαστική οικογένεια. Η γνωριμία του με τη 16χρονη τότε μαθήτρια Ζωή (Ζωζώ) Γαρμανή είχε ξεκινήσει το 1985 και τίποτα δεν έδειχνε ότι θα έχει αυτή τη μοιραία κατάληξη. Ο Φραντζής την ερωτεύτηκε παράφορα και επέμενε φορτικά να την κάνει δική του. Η Ζωή, μία πολύ όμορφη κοπέλα που απολάμβανε τον θαυμασμό του κοινωνικού της περίγυρου και τη νεανική της ορμή, παρά τις συχνές και έντονες σκηνές ζήλιας από την πλευρά του Φραντζή, δέχτηκε να τον παντρευτεί, τον Δεκέμβριο του 1986. Η συμβίωσή τους ήταν από την αρχή πολύ ταραχώδης, με μεγάλους καβγάδες για ασήμαντες αφορμές. Το μοιραίο βράδυ της 24ης Ιουνίου του 1987 ήταν μία ακόμα τυπική ημέρα του ζευγαριού γεμάτη ένταση. Σύμφωνα με την αφήγηση του Φραντζή (ο οποίος είναι προφανώς και ο μόνος μάρτυρας για όσα συνέβησαν), η Ζωή κλειδώθηκε στο σπίτι και δεν του επέτρεπε να μπει. Όταν τελικά κατάφερε να την πείσει να τον αφήσει να μπουν μέσα, και αφού έκαναν έρωτα, ξεκίνησαν και πάλι να καβγαδίζουν για ασήμαντη αφορμή. Από εκεί και πέρα τα γεγονότα ξεφεύγουν με ταχύτητα. Ο Φραντζής υποστηρίζει ότι σε ένα σπρώξιμο η Ζωή έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι και έμεινε νεκρή.
*
Ο Φραντζής, πάντα σύμφωνα με την απολογία του, αποφάσισε να εξαφανίσει το πτώμα. Για να το επιτύχει αυτό, ξεκίνησε να κομματιάζει το άψυχο σώμα της Ζωής, με ένα κρητικό μαχαίρι και ένα σφυρί. Τελικά μετά από τρεις ώρες που κράτησε η διαδικασία, την είχε κατακρεουργήσει σε 11 κομμάτια, τα οποία έβαλε σε σακούλες τις οποίες πέταξε σε κάδους σκουπιδιών στην περιοχή των Κάτω Πατησίων. Σε μία ξεχωριστή σακούλα έβαλε το κεφάλι της, το οποίο είχε παραμορφώσει με τέτοιο απάνθρωπο τρόπο ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμο. Την επόμενη μέρα μάλιστα πήγε κανονικά στη δουλειά του, θεωρώντας ότι έχει διαπράξει το τέλειο έγκλημα. Όμως για κακή του τύχη, μία απεργία στα απορριμματοφόρα εκείνη την ημέρα, έχει αφήσει τον κάδο απείραχτο. Και ένας περαστικός, συλλέκτης γραμματοσήμων, ψάχνοντας τις περίεργες σακούλες, ανακάλυψε τα μέλη της άτυχης Ζωής. Από εκεί και πέρα την υπόθεση ανέλαβε η Αστυνομία, η οποία, μη έχοντας το κεφάλι, αναζητούσε στοιχεία για την ταυτότητα της νεκρής. Μία απόδειξη κρεοπωλείου σε μία σακούλα τούς οδήγησε στην περιοχή όπου ζούσε το ζεύγος και τελικά στον ίδιο τον Φραντζή, ο οποίος, καθώς ο κλοιός έσφιγγε γύρω του, αποφάσισε να παραδοθεί.
*
Η υπόθεση, όπως είναι φυσικό, απασχόλησε τα ΜΜΕ της εποχής, τα οποία μάλιστα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο φτάνοντας στο σημείο να δημοσιεύουν φωτογραφία από το τεμαχισμένο σώμα της Ζωής πάνω στο τραπέζι του νεκροτομείου. Μία πράξη που σόκαρε τους αναγνώστες, προκάλεσε την παρέμβαση της Δικαιοσύνης και ξεκίνησε τις πρώτες μεγάλες συζητήσεις για τα όρια των media. Η κοινή γνώμη είχε θορυβηθεί σε απίστευτο βαθμό από τη σκληρότητα του εγκλήματος, ενώ τα συνεχή πρωτοσέλιδα και οι πηχυαίοι τίτλοι των εφημερίδων δημιούργησαν ένα πρωτοφανές κλίμα για τα ελληνικά εγκληματολογικά χρονικά, καθιστώντας τον Φραντζή το απόλυτο κακό για τη λαϊκή κουλτούρα ακόμα και μέχρι τις μέρες μας.
*
Στην πολύκροτη δίκη που ακολούθησε ο Φραντζής υποστήριξε ότι όλα ήταν ένα ατύχημα, και ότι αγαπούσε παθολογικά τη Ζωή, και δεν ήθελε να της κάνει κακό. Όμως ο ιατροδικαστής αποκάλυψε ότι πριν την τεμαχίσει την είχε στραγγαλίσει με τα χέρια του. Ενώ και τα ελαφρυντικά του πρότερου έντιμου βίου και του βρασμού ψυχής κατέπεσαν. Ο εισαγγελέας, ακολουθώντας το κοινό αίσθημα όπως είχε διαμορφωθεί από τις εφημερίδες, είχε ζητήσει τη θανατική του καταδίκη (αν και είχε πρακτικά καταργηθεί από το 1972). Όμως την 1η Οκτωβρίου του 1988 η απόφαση του Κακουργιοδικείου τον καταδίκασε κατά πλειοψηφία σε ισόβια για ανθρωποκτονία από πρόθεση και με τρόπο ιδιαζόντως απεχθή και 2 χρόνια για το αδίκημα της περιύβρισης νεκρού.
*
Πρόκειται για ένα από τα εγκλήματα που παρουσιάζονται στο βιβλίο «100 εγκλήματα στην Ελλάδα» που έχει κυκλοφορήσει μαζί με το ΘΕΜΑ της Κυριακής.
*
Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Παναγιώτης Φραντζής, ένας νέος 25 ετών, σπουδαστής της ΑΣΟΕΕ, από μία ήσυχη μεσοαστική οικογένεια. Η γνωριμία του με τη 16χρονη τότε μαθήτρια Ζωή (Ζωζώ) Γαρμανή είχε ξεκινήσει το 1985 και τίποτα δεν έδειχνε ότι θα έχει αυτή τη μοιραία κατάληξη. Ο Φραντζής την ερωτεύτηκε παράφορα και επέμενε φορτικά να την κάνει δική του. Η Ζωή, μία πολύ όμορφη κοπέλα που απολάμβανε τον θαυμασμό του κοινωνικού της περίγυρου και τη νεανική της ορμή, παρά τις συχνές και έντονες σκηνές ζήλιας από την πλευρά του Φραντζή, δέχτηκε να τον παντρευτεί, τον Δεκέμβριο του 1986. Η συμβίωσή τους ήταν από την αρχή πολύ ταραχώδης, με μεγάλους καβγάδες για ασήμαντες αφορμές. Το μοιραίο βράδυ της 24ης Ιουνίου του 1987 ήταν μία ακόμα τυπική ημέρα του ζευγαριού γεμάτη ένταση. Σύμφωνα με την αφήγηση του Φραντζή (ο οποίος είναι προφανώς και ο μόνος μάρτυρας για όσα συνέβησαν), η Ζωή κλειδώθηκε στο σπίτι και δεν του επέτρεπε να μπει. Όταν τελικά κατάφερε να την πείσει να τον αφήσει να μπουν μέσα, και αφού έκαναν έρωτα, ξεκίνησαν και πάλι να καβγαδίζουν για ασήμαντη αφορμή. Από εκεί και πέρα τα γεγονότα ξεφεύγουν με ταχύτητα. Ο Φραντζής υποστηρίζει ότι σε ένα σπρώξιμο η Ζωή έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι και έμεινε νεκρή.
*
Ο Φραντζής, πάντα σύμφωνα με την απολογία του, αποφάσισε να εξαφανίσει το πτώμα. Για να το επιτύχει αυτό, ξεκίνησε να κομματιάζει το άψυχο σώμα της Ζωής, με ένα κρητικό μαχαίρι και ένα σφυρί. Τελικά μετά από τρεις ώρες που κράτησε η διαδικασία, την είχε κατακρεουργήσει σε 11 κομμάτια, τα οποία έβαλε σε σακούλες τις οποίες πέταξε σε κάδους σκουπιδιών στην περιοχή των Κάτω Πατησίων. Σε μία ξεχωριστή σακούλα έβαλε το κεφάλι της, το οποίο είχε παραμορφώσει με τέτοιο απάνθρωπο τρόπο ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμο. Την επόμενη μέρα μάλιστα πήγε κανονικά στη δουλειά του, θεωρώντας ότι έχει διαπράξει το τέλειο έγκλημα. Όμως για κακή του τύχη, μία απεργία στα απορριμματοφόρα εκείνη την ημέρα, έχει αφήσει τον κάδο απείραχτο. Και ένας περαστικός, συλλέκτης γραμματοσήμων, ψάχνοντας τις περίεργες σακούλες, ανακάλυψε τα μέλη της άτυχης Ζωής. Από εκεί και πέρα την υπόθεση ανέλαβε η Αστυνομία, η οποία, μη έχοντας το κεφάλι, αναζητούσε στοιχεία για την ταυτότητα της νεκρής. Μία απόδειξη κρεοπωλείου σε μία σακούλα τούς οδήγησε στην περιοχή όπου ζούσε το ζεύγος και τελικά στον ίδιο τον Φραντζή, ο οποίος, καθώς ο κλοιός έσφιγγε γύρω του, αποφάσισε να παραδοθεί.
*
Η υπόθεση, όπως είναι φυσικό, απασχόλησε τα ΜΜΕ της εποχής, τα οποία μάλιστα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο φτάνοντας στο σημείο να δημοσιεύουν φωτογραφία από το τεμαχισμένο σώμα της Ζωής πάνω στο τραπέζι του νεκροτομείου. Μία πράξη που σόκαρε τους αναγνώστες, προκάλεσε την παρέμβαση της Δικαιοσύνης και ξεκίνησε τις πρώτες μεγάλες συζητήσεις για τα όρια των media. Η κοινή γνώμη είχε θορυβηθεί σε απίστευτο βαθμό από τη σκληρότητα του εγκλήματος, ενώ τα συνεχή πρωτοσέλιδα και οι πηχυαίοι τίτλοι των εφημερίδων δημιούργησαν ένα πρωτοφανές κλίμα για τα ελληνικά εγκληματολογικά χρονικά, καθιστώντας τον Φραντζή το απόλυτο κακό για τη λαϊκή κουλτούρα ακόμα και μέχρι τις μέρες μας.
*
Στην πολύκροτη δίκη που ακολούθησε ο Φραντζής υποστήριξε ότι όλα ήταν ένα ατύχημα, και ότι αγαπούσε παθολογικά τη Ζωή, και δεν ήθελε να της κάνει κακό. Όμως ο ιατροδικαστής αποκάλυψε ότι πριν την τεμαχίσει την είχε στραγγαλίσει με τα χέρια του. Ενώ και τα ελαφρυντικά του πρότερου έντιμου βίου και του βρασμού ψυχής κατέπεσαν. Ο εισαγγελέας, ακολουθώντας το κοινό αίσθημα όπως είχε διαμορφωθεί από τις εφημερίδες, είχε ζητήσει τη θανατική του καταδίκη (αν και είχε πρακτικά καταργηθεί από το 1972). Όμως την 1η Οκτωβρίου του 1988 η απόφαση του Κακουργιοδικείου τον καταδίκασε κατά πλειοψηφία σε ισόβια για ανθρωποκτονία από πρόθεση και με τρόπο ιδιαζόντως απεχθή και 2 χρόνια για το αδίκημα της περιύβρισης νεκρού.
*
Ο Παναγιώτης Φραντζής οδηγήθηκε στις φυλακές για 18 χρόνια και αποφυλακίστηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2005. Από εκεί και πέρα ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην Αθήνα, παντρεύτηκε ξανά και έγινε πατέρας δύο παιδιών. Ο ίδιος και η αποτρόπαια πράξη του πάντως θα παραμείνουν μία από τις κορυφαίες στιγμές στο ιδιότυπο «star-system» της ελληνικής εγκληματολογίας. Και σίγουρα αποτέλεσε μία πρόβα τζενεράλε για τον άκρατο μιντιακό ορυμαγδό, έντυπο και τηλεοπτικό, που θα κυριαρχούσε στα χρόνια που ακολούθησαν.
Εγκλήματα που συγκλόνισαν
Εγκλήματα που συγκλόνισαν
Η «δράκαινα» της Μάνης, η πρώτη Ελληνίδα serial killer
Ζάκυνθος, 1958: Η 19χρονη «φαρμακεύτρια» που σκότωσε πατέρα και αδερφό με προτροπή του παππού της
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr