Αποστολή στην Ικαρία: 100 πράγματα για το νησί που δεν έχει ανάγκη το μάρκετινγκ

Αν κοιτάξεις από ψηλά, η Ικαρία μοιάζει με ένα μακρόστενο σάντουιτς. Ή με μια λίγο στραβή φραντζόλα ψωμί. Ένα σχήμα που αποτυπώθηκε στην αρχαία ονομασία της «Δολίχη».

Κοιτάς από ψηλά γιατί στην Ικαρία πας με αεροπλάνο -και με αεροπλάνο. «Αα, έχει αεροδρόμιο η Ικαρία;», μια συνηθισμένη φράση ανυποψίαστων υποψήφιων τουριστών που κάποτε τη μπέρδευαν με την Ιθάκη, ενώ άλλοι την τοποθετούν στα Δωδεκάνησα. Όχι, ούτε στο Ιόνιο είναι ούτε στα Δωδεκάνησα. Ανήκει στο Βόρειο Αιγαίο -και μάλιστα διοικητικά υπάγεται στη Σάμο. Μην ψάξετε, παρ’ όλα αυτά, ομοιότητες με τους Σαμιώτες.

Οι Ικαριώτες έχουν βαρεθεί να τους μιλάνε για τα στερεότυπα που δημιούργησε το ωφέλιμο, κατά τα άλλα, μάρκετινγκ της τελευταίας δεκαετίας περί μακροζωίας. Όχι ότι δεν υπάρχει. Υπάρχουν και οι γιαγιάδες και οι παππούδες των 100 plus ετών -πρόσφατα η πιο γνωστή από το ορεινό χωριό Βρακάδες γιόρτασε τα 110. Αλλά κυρίως οι Ικαριώτες βαριούνται να μιλάνε οι άλλοι γι’ αυτούς -και να λένε τα ίδια και τα ίδια. Ειδικά οι νεότερες γενιές που ανοίγουν τα μαγαζιά τους και το πρωί και όχι μόνο τη νύχτα όπως είναι γνωστό για το χωριό Χριστός Ραχών. Επιπλέον γιατί στον φούρνο που άφηνες κάποτε τα λεφτά κι έφευγες, πληρώνεις πια κανονικά και ο ιδιοκτήτης είναι εκεί. Γιατί Ικαρία δεν είναι μόνο τα πανηγύρια –παρόλο που είναι και τα πανηγύρια.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Travel.gr