Τα δύο πρόσωπα της Πάρου

Η Πάρος είναι ετερόκλητη, σχεδόν διπρόσωπη. Από την κοσμοπολίτικη Νάουσα βρίσκεσαι σε λίγα λεπτά, στις Λεύκες, τοπίο ορεινό και διαφορετικό.

Λίγο πιο κάτω ο Πρόδρομος και τα Μάρμαρα να σου θυμίζουν κάτι από διακοπές στην Ελλάδα του 70. Παντού φως, ασβεστωμένα σπίτια, γάτες να τεντώνονται τεμπέλικα, αναπάντεχα τοπία και γευστικές γωνιές. Αυτές οι ετερόκλητες εικόνες είναι που σε κερδίζουν. Το λιμάνι της όταν το κοιτάζεις από ψηλά -το δικό μου αγαπημένο σημείο στην Παροικιά είναι το μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων- σχηματίζει μια καρδιά. Την δική μου, η Πάρος την έχει «αιχμαλωτίσει».

Δύο πρόσωπα, ίδιο νησί. Από την Μικρή Σάντα Μαρία στην «εξωτική» Λάγκερη. Από την αμμουδιά του Φάραγγα, στην «κρυμμένη» παραλία του Νταμουλή. Από την πολυκοσμία της Χρυσής Ακτής σε διαδρομές με καγιάκ στις νησίδες Τηγάνι, Γλαροπούντα και Παντερονήσι. Από το Κάστρο στην Παροικιά, στο ψαροχώρι της Αλυκής. Από την Εκατονταπυλιανή και τον Αη- Γιάννη τον Δέτη, στη Μάρπησσα και τις διαδρομές της. Από τους αέρηδες και τους kite surfers της Πούντας στις απάνεμες Κολυμπήθρες.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Travel.gr