Μπορεί να είναι το
Καλίνινγκραντ το επόμενο σημείο έντασης στις σχέσεις Ρωσίας και της Δύσης;
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος κληροδότησε στη Σοβιετική Ένωση αυτό τό μικρό (διπλάσιο σε έκταση από την Κρήτη) στρατηγικής σημασίας έδαφος, που μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ αποκόπηκε από τον κορμό της Ρωσίας. Η πλούσια, βιομηχανοποιημένη επαρχία
βρέθηκε περικυκλωμένη, μεγαλώνοντας τον εκνευρισμό της Μόσχας.
Συμφωνία του 2002 με την ΕΕ εξασφάλιζε πάντως την απρόσκοπτη επικοινωνία
ανάμεσα στη Ρωσία και τον θύλακα, παρά το ότι (δύο χρόνια αργότερα) ο διάδρομος ανάμεσα στην πάντα φιλική Λευκορωσία και το Καλίνινγκραντ, το
πέρασμα Σουβάλκι, βρέθηκε πλέον μέσα στην επικράτεια της ΕΕ.
Σήμερα το Καλίνινγκραντ περιβάλλεται από χώρες που όχι μόνο ανήκουν στην ΕΕ (Λιθουανία, Πολωνία και στην άλλη πλευρά της Βαλτικής τη Σουηδία),
αλλά και στο ΝΑΤΟ.
Αυτό μεγαλώνει τη στρατηγική σημασία της περιοχής για τη Ρωσία, αλλά και το ενδιαφέρον της Δύσης για όσα συμβαίνουν εκεί. Αρκεί να ρίξει μια ματιά στις στρατιωτικές πτήσεις και θα διαπιστώσει ότι καθημερινά η απομονωμένη επικράτεια της Ρωσίας «περικυκλώνεται» από αεροσκάφη καταγραφής πληροφοριών και , μάλιστα, πριν από την
εισβολή στην Ουκρανία.
Η Ρωσία πάντα ήταν αντίθετη με την παρουσία του ΝΑΤΟ γύρω από το έδαφός της και τόσο κοντά σε αυτό. Πιθανόν -δεν το έχει παραδεχτεί, φυσικά- να έχει εγκαταστήσει και
πυρηνικά στον θύλακα, όπου ήδη διατηρεί πολύ
σημαντική στρατιωτική παρουσία.
Στις αρχές της εβδομάδας η Λιθουανία
αποφάσισε να εμποδίζει τη διέλευση ρωσικών αγαθών που υπόκεινται σε κυρώσεις προς το απομονωμένο έδαφος εξοργίζοντας τη Μόσχα. Οι αρχές του Καλίνγκραντ υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση αφορά το 50% των αγαθών που εισάγει από τη Ρωσία η επαρχία, δηλαδή βαριά μηχανήματα, ανταλλακτικά και πρώτες ύλες. Το πρακτορείο TASS υποστήριξε ότι μπλοκάρονται και μεταφορές τροφίμων.