Ο διαβόητος τρομοκράτης Ιλιτς Ραμίρεζ Σάντσεζ γνωστός ως «Κάρλος το τσακάλι»
Οπως έγραφε ο Κάρλος, «αν ο Μπρούνο είναι νεκρός, θέλουμε την σωρό του, έτσι ώστε οι συγγενείς, οι φίλοι και οι σύντροφοί του να θρηνήσουμε στην ουδέτερη Ελβετία, αυτόν τον ήρωα του Παλαιστινιακού αγώνα».
Είκοσι εφτά χρόνια μετά, η τύχη του Μπρεγκέ παραμένει ένα ομιχλώδες θρίλερ στο οποίο εμπλέκονται μυστικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών και οι ελληνικές αρχές που χειρίστηκαν την υπόθεση με παιδικό τρόπο.
Η απαγωγή από τη Μοσάντ
Ο Ελβετός υπαρχηγός του Κάρλος-θεωρείτο σύνδεσμος του τρομοκράτη με τον «ΕΛΑ» και τη «17Ν»- θα έρθει πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1987, λίγο μετά την αποφυλάκισή του με πτήση της Ολυμπιακής από την Ζυρίχη. Οι ελληνικές αρχές έχοντας ενημερωθεί από την τότε ΚΥΠ δεν του επιτρέπουν την είσοδο και αναχωρεί με την επόμενη για την Ελβετία.
Τέσσερα χρόνια αργότερα στις 25 Φεβρουαρίου του 1991, ο Ελβετός φτάνει με πλοίο μέσω Ανκόνας στην Πάτρα, αλλά και πάλι θα σταλεί μετά από τρεις μέρες στην Ιταλία, που μας τον ξαναστέλνει πίσω και εμείς στην Ελβετία.
Είναι η τελευταία φορά που δεν γίνεται δεκτός στη χώρα μας, αφού μέσα στην ίδια χρονιά οι αρχές αίρουν την απαγόρευση εισόδου και την αντικαθιστούν με υποχρέωση αναγγελίας.
Ερωτευμένος με την Βρετανίδα Κάρολ Τόμσον ο Μπρεγκέ εγκαθίσταται στο χωριό Πέρδικα της Θεσπρωτίας και εμφανίζεται κανονικά με το όνομά του, ενώ εναντίον του δεν εκκρεμεί καμία δίωξη.
Περνάει χαλαρές στιγμές στο ιδιόκτητο σπίτι της Κάρολ και δεν θυμίζει σε τίποτα τον τρομοκράτη που ήταν το δεξί χέρι του Κάρλος, ενώ λατρεύει την κόρη που έχει αποκτήσει με την Βρετανίδα, τη μικρή Σόνα.
Η ευτυχία του δεν θα κρατήσει πολύ, ούτε καν τρία χρόνια, αφού στις 10 Νοεμβρίου του 1995 ξεκινάει μαζί με την οικογένειά του για ένα ταξίδι που έμελλε να είναι χωρίς επιστροφή για τον ίδιο.
Τα όσα έγιναν συσσωρεύουν ένα πλήθος αναπάντητων ερωτηματικών και μια σειρά λαθών από τις ελληνικές αρχές, ενώ το νήμα της εξαφάνισης και της εμπλοκής μυστικών υπηρεσιών ξετυλίγεται όταν το «Λατώ» δένει στην Ανκόνα.
Οι Ιταλικές αρχές κρατάνε το ζευγάρι στο πλοίο για τρεις ώρες σύμφωνα με τα όσα είπε η Τόμσον αργότερα, και επιτρέπουν μόνο την άφιξη της συντρόφου του Μπρεγκέ και της κόρης τους.
Ο Ελβετός στέλνεται πίσω, η ταυτότητά του κρατείται στο λογιστήριο του σκάφους και οι μαρτυρίες κάνουν λόγο για βόλτες του Μπρεγκέ στα σαλόνια του σκάφους, μέχρι την στιγμή που το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.
Σύμφωνα με το e-mail που έλαβε ο αντιπρόεδρος της Stratfor στις 17 Ιουνίου 2011 από ισραηλινό φίλο του- τα σενάρια κάνουν λόγο για στέλεχος της Μοσάντ σε επιτελική θέση από την οποία όμως έχει αποχωρήσει-η επιχείρηση είχε σχεδιαστεί πολύ προσεχτικά από τους Ισραηλινούς.
Οι τελευταίοι παρόλο που δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο στο e-mail φαίνεται ότι ήξεραν πολύ καλά τις κινήσεις του Μπρεγκέ στην Ελλάδα και την κατάλληλη στιγμή χτύπησαν!
Η εντολή της απαγωγής δόθηκε από το αρχηγείο της Μοσάντ στο Τελ-Αβίδ σε ελικόπτερο γεμάτο με άνδρες της ομάδας Σαγερότ Ματκάλ, της επίλεκτης αντιτρομοκρατικής μονάδας του Ισραηλινού στρατού. Πρόκειται για την ελίτ των Ισραηλινών κομάντο, από τις τάξεις της οποίας έχουν περάσει ονόματα θρύλοι όπως ο σημερινός Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ.
Η διαταγή που είχαν ήταν να αποσπάσουν ζωντανό τον Μπρεγκέ πριν το «Λατώ» δέσει στην Ηγουμενίτσα, εκεί όπου τον περίμενε κλιμάκιο πρακτόρων της ΚΥΠ και η επιχείρηση διήρκησε σύμφωνα με τους καλά γνωρίζοντες, δέκα περίπου λεπτά.
Παραμένει άγνωστο αν το πολεμικό πλοίο που συμμετείχε στην επιχείρηση ήταν του ΝΑΤΟ η του Ισραήλ, αν και σύμφωνα με τον αποστολέα του e-mail στον αντιπρόεδρο της Stratfor ήταν Ισραηλινό.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι από εκείνο το βράδυ, ο Μπρούνο Μπρεγκέ εξαφανίστηκε από προσώπου γης, με μια απαγωγή κομμένη και ραμμένη για τα μέτρα της Μοσάντ, η οποία φυσικά δεν ενημέρωσε κανέναν, ούτε κατόπιν εορτής.
«Τον πήραν δεκαεπτά λεπτά, πριν την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι» γράφει ο ισραηλινός στον φίλο του Φρεντ Μπάρτον, τονίζοντας του ότι δεν υπήρχε καμία εμπλοκή του ΝΑΤΟ.
Κανείς δεν ξαναείδε τον Μπρούνο Μπρεγκέ από εκείνο το βράδυ και στα χρόνια που ακολούθησαν ακούστηκαν πάρα πολλά. Γράφτηκε ότι ο Ελβετός εκτελέστηκε από πρώην συντρόφους του, όταν αποφάσισε να αφήσει πίσω του τον κύκλο του αίματος, ενώ τον Ιούνιο του 1997 σε ιστοσελίδα που ασχολείται με θέματα τρομοκρατίας και μυστικών υπηρεσιών αναρτήθηκε ένα κείμενο, που προκάλεσε κι άλλα ερωτηματικά.
Σύμφωνα με αυτό ο Μπρούνο Μπρεγκέ ήταν ζωντανός και επιτηρούμενος αυστηρά σε μυστική φυλακή της CIA κάπου στη Βουδαπέστη, από πράκτορες των Γάλλων και των Ούγγρων.
Ο Ισραηλινός πληροφοριοδότης ενστερνίζεται την τελευταία άποψη γράφοντας: «μετά την παράδοση του Μπρούνο από τους Ισραηλινούς στους Αμερικανούς σε ένα φιλικό λιμάνι, μεταφέρθηκε στην Ουγγαρία. Μόλις έμαθα ότι ο Μπρούνο έφυγε από τη Βουδαπέστη με νέα ταυτότητα στα τέλη του 1997. Αν είναι αλήθεια ότι έφυγε για την Κούβα και είναι ακόμα ζωντανός θα πρέπει να είναι 62 ετών σήμερα» τονίζει στο e-mail του.
Στην Ελλάδα πάντως χρειάστηκε να περάσουν πάνω από δύο μήνες για να κινητοποιηθούν οι αρχές μετά την απαγωγή του, την εμπλοκή της οικογένειάς του και τα δημοσιεύματα, ενώ η ταυτότητά του παρέμεινε στο Λατώ μέχρι τον Ιανουάριο του 1996.
Ήταν το τελευταίο προσωπικό αντικείμενο του Ελβετού «υπολοχαγού» του Κάρλος, που παραμένει εξαφανισμένος, πιθανόν για πάντα, πληρώνοντας το τίμημα της εμπλοκής του στον κόσμο της τρομοκρατίας πολύ ακριβά, αν είναι ακόμα ζωντανός..
Είκοσι εφτά χρόνια μετά, η τύχη του Μπρεγκέ παραμένει ένα ομιχλώδες θρίλερ στο οποίο εμπλέκονται μυστικές υπηρεσίες διαφόρων χωρών και οι ελληνικές αρχές που χειρίστηκαν την υπόθεση με παιδικό τρόπο.
Οι απαγωγές της Μοσάντ!
Ο Μπρούνο Μπρεγκέ δεν ήταν ο πρώτος, ούτε φυσικά ο τελευταίος που απήχθη από την διαβόητη μυστική υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, η οποία εντρύφησε στην μέθοδο αυτή από την δεκαετία του 1950. Το 1959, η Μοσάντ πληροφορείται ότι ο Άντολφ Άϊχμαν-ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος-ζει στην Αργεντινή με ψεύτική ταυτότητα έχοντας υιοθετήσει το όνομα Ρικάρντο Κλέμεντ.
Κλιμάκιο πρακτόρων ταξιδεύει στο Μπουένος Άιρες και θέτουν τον Αϊχμαν υπό στενή παρακολούθηση, χωρίς όμως να μπορούν να πεισθούν αρχικά για το αν είναι πραγματικά αυτός. Την απόδειξη τους την δίνει ο ίδιος ο Γερμανός, όταν κάνει το λάθος να γιορτάσει την αργυρή επέτειο του γάμου του με την σύζυγό του, την οποία υποτίθεται ότι είχε παντρευτεί μερικά χρόνια πριν στην Αργεντινή. Με μια κινηματογραφική επιχείρηση απαγάγουν τον Άϊχμαν και τον κρατούν σε ασφαλές καταφύγιο, μέχρι τις 21 Μαΐου του 1960, όταν τον επιβιβάζουν ναρκωμένο σε εμπορική πτήση της El-Al, με προορισμό το Τελ-Αβίδ.
Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της Αργεντινής για την απαγωγή μέσα στο έδαφός της τα αυτιά των ισραηλινών δεν ίδρωσαν, αφού δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις με την χώρα της Λατινικής Αμερικής. Αντίθετα, στην περίπτωση του πυρηνικού επιστήμονα Μορντεχάϊ Βανούνου που αποκάλυψε το απόρρητο πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ, επιστρατεύθηκε μέχρι και εντυπωσιακή γυναίκα-πράκτορας για την απαγωγή του!
Η Μοσάντ που δεν ήθελε να διακινδυνέψει τις στενές σχέσεις της με την Βρετανία-ο Βανούνου ήταν τότε στο Λονδίνο και είχε ήδη μιλήσει στους Sunday Times-έριξαν δίπλα στον επιστήμονα μια πανέμορφη πράκτορα.
Η τελευταία δεν δυσκολεύτηκε να σαγηνεύσει τον επιστήμονα, τόσο που τον έπεισε να πάνε στην Ρώμη για μια μίνι-απόδραση. Με το που έφτασαν στο διαμέρισμα που υποτίθεται ότι διατηρούσε η κοπέλα στην Ρώμη, ένα κλιμάκιο πρακτόρων της Μοσάντ τον υποδέχθηκε. Μεταφέρθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο Ισραήλ, όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε σε δεκαοχτώ χρόνια φυλάκισης, ενώ δεκαετίες αργότερα οι Ισραηλινοί χτύπησαν ξανά.
Σύμφωνα με το βιβλίο του Γκόρντον Τόμας «Η απόκρυφη ιστορία της Μοσάντ» κλιμάκιο έξι Ισραηλινών πρακτόρων εγκαταστάθηκε στην Κένυα σε κτήριο πολύ κοντά στην ελληνική πρεσβεία, από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του εκεί ο ηγέτης των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Ο ένας από αυτούς μάλιστα μιλούσε τέλεια τα Κουρδικά και μαζί τους είχαν τελειότατο εξοπλισμό υποκλοπών, κάτι που σύμφωνα με τον συγγραφέα τους επέτρεπε να υποκλέπτουν όλες τις συνομιλίες της πρεσβείας με την Αθήνα.
Ο συγγραφέας αναρωτιέται για την απαγωγή του Οτζαλάν στην διαδρομή προς το αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι: «Η ομάδα της Μοσάντ χρησιμοποίησε άραγε μια από τις προσφιλείς της μεθόδους καρφώνοντας στον Οτζαλάν μια ένεση αναισθητικού; Τον απήγαγαν στη μέση του δρόμου, ακριβώς όπως είχαν κάνει πριν από χρόνια με τον Άϊχμαν στο Μπουένος Άιρες;».
Οι Ισραηλινοί μπορεί να αρνούνται ως συνήθως την οποιαδήποτε εμπλοκή τους στην υπόθεση της απαγωγής του Κούρδου ηγέτη και ο Μεχμέτ Αλί Μπιράντ να γράφει ότι η CIA έδωσε τον Οτζαλάν στους Τούρκους, όμως όλοι σχεδόν οι γνώστες περί της δράσης των μυστικών υπηρεσιών δείχνουν τη Μοσάντ.
Τελευταίο της επίτευγμα, η σύλληψη στην Ουκρανία του Γιούσεφ Αμπού Σίσι, διευθυντή του τμήματος λειτουργιών του Σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Γάζα.
Ο Σίσι απήχθη από πράκτορες της Μοσάντ μέσα στο τραίνο που ταξίδευε από το Χάρκοβο στο Κίεβο για να συναντήσει τον αδερφό του. Τον μετέφεραν με κουκούλα και χειροπέδες οδικώς σε διαμέρισμα του Κιέβου, όπου τον περίμεναν έξι Ισραηλινοί πράκτορες. Μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Ισραήλ, εκεί όπου καταλήγουν όλοι σχεδόν οι απαχθέντες της πιο διαβόητης μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών του κόσμου.