Δημήτρης Δανίκας

Τουτέστιν «όχι εγώ αλλά εσύ»! ο ένας ρίχνει το μπαλάκι στον άλλον. Και το μοναδικό αληθινό ηρωικό περιστατικό, διάσωσης συμπολιτών μας της τρίτης ηλικίας, ήταν αυτός ο εξαίρετος πεζοναύτης που έπεσε στο έδαφος και που μετέτρεψε το σώμα του σε μικρή, αυτοσχέδια «γέφυρα» για να περάσουν από πάνω του τέσσερις ηλικιωμένοι, της λασπομηρίας

Και ενώ έχουν περάσει τόσες ημέρες και τόσες νύχτες. Και ενώ η Θεσσαλία θυμίζει εικόνες βομβαρδισμένου τοπίου που ούτε οι Ναζί του Αδόλφου Χίτλερ δεν σκέφτηκαν και δεν αποπειράθηκαν να το μετατρέψουν σε κρανίου τόπο, το ερώτημα απλό και συγκεκριμένο

Γιατί, από την πρώτη στιγμή, έστω από τις πρώτες ημέρες, η κυβέρνηση δεν έπραξε κάτι τόσο στοιχειώδες της απλής λογικής; Να καλέσει, κι ακόμα να υποχρεώσει όλες τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες να σπεύσουν στον τόπο του «εγκλήματος»; Γιατί μόνο αυτές διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα και τα απαραίτητα οχήματα και εργαλεία με τα οποία θα καθαριστούν οι δρόμοι από τη λάσπη

Γιατί μόνο αυτές οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες έχουν την δυνατότητα όχι μόνο να καθαρίσουν τους δρόμους αλλά και να διορθώσουν, στοιχειωδώς, κάποιες βασικές οδικές αρτηρίες

Ένα σκασμό λεφτά έχουν βγάλει. Ενα σκασμό λεφτά έχουν αποταμιεύσει από τις τόσες, μα τόσες εργολαβίες. Για όνομα του θεού και της Παναγίας. Τι θα πρέπει να γίνει; Να βγούμε όλοι στους δρόμους και να φωνάζουμε βοήθεια;

Και όχι μόνο οι κατασκευαστικές εταιρείες. Αλλά και το σύμπαν των οχημάτων και άλλων «μέσων» που διαθέτει ο Στρατός. Και αυτό στοιχειώδες. Γιατί με τους σημερινούς ρυθμούς χελώνας. Με όσους ηρωικούς πεζοναύτες που θα μετατρέψουν το κορμί τους σε σανίδες σωτηρίας. Και με τα μικρομεσαία «μέσα» των Δήμων και της Περιφέρειας, άσπρη μέρα θα προκύψει μόνο ύστερα από μερικές εβδομάδες. Και ούτε

Και τέλος χαιρετίζω την επέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Μακάρι αυτή η εισαγγελική παρέμβαση να δώσει κάποιες βασικές απαντήσεις; Εγιναν έργα; Πόσα έργα; Και ποια δεν έγιναν; Πόσο κόστισαν; Πόσα λεφτά των φορολογουμένων ενθυλακώθηκαν; Ποιος ο ρόλος των τοπικών «αρχόντων» όλων των βαθμών;

Μπας και τα χρήματα έγιναν συναυλίες του Αντώνη Ρέμου; Μπας και τα λεφτά τροφοδότησαν εκδηλώσεις και άλλες τέτοιες φανφάρες; Μπας και για τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες, απ οπουδήποτε και να προέρχονται, τα έργα υποδομών είναι γι αυτούς κάτι το περιττό και για τους ίδιους αδιάφορο έως βλαπτικό;

Μπας και με τα χρήματα αυτά η μέρος των χρημάτων, τροφοδοτήθηκαν μισθοδοσίες των «πελατών» με αποκλειστικό κριτήριο το σπορ της ψηφοθηρίας;

Ξέρετε ποια η ελπίδα όλων αυτών; Ξέρετε τι προσμένουν; Ξέρετε ποιο είναι το στήριγμά τους; Μα φυσικά η μνήμη των «χρυσόψαρων». Όλα θα ξεχαστούν, σου λένε. Σε μερικά τέρμινα όλα αυτά θα καταλήξουν και θα εξαφανιστούν από τη μαύρη τρύπα της λήθης. Αυτό πιστεύουν

Αν αυτό επιβεβαιωθεί για μια ακόμα φορά, ε τότε ανάμεσα στους δημότες και τους τοπικούς «άρχοντες» η κατάσταση μοιάζει με τη ρήση κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι. Καθρέφτης σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω!