Δημήτρης Δανίκας

Από την προχθεσινή δημόσια, ανοικτή, σύναξη για το μέλλον της κεντροαριστεράς. Ποιο Κέντρο και ποια Αριστερά; Τέλος πάντων.

Ο Κασσελάκης ο πρωταγωνιστής. Ο ακάλεστος. Εμφανίστηκε, καταχείμωνο, με κοντομάνικο φανελάκι, όλους τους αιφνιδίασε, έκλεψε τα φλας των φωτογράφων και τις μεταδόσεις των καναλιών. Εισέβαλε στην αίθουσα με ελεγχόμενη ψυχραιμία, προσπέρασε, αδιάφορος, για κάποια γιούχα, ανέβηκε στο βήμα, χαιρέτισε ως gentleman Αχτσιόγλου,Χριστοδουλάκη, Τεμπονέρα, κάθισε για μερικά λεπτά και στη συνέχεια adios amigos.

Ο Cassel η ζωντανή επιτομή των δημοσίων σχέσεων. Δική του εφεύρεση κάθε ίχνος επικοινωνιακού μηχανισμού.

Το δεύτερο, η πλήρης απουσία νέων. Σχεδόν άπαντες από πενήντα και άνω. Αντε μερικοί κοντά στην εξώπορτα των σαράντα. Πάμε παρακάτω. Ολοι οι ομιλητές υπέρ της ύπαρξης των δικών τους κομμάτων και παρατάξεων. Α όλα κι όλα. Το ΠΑΣΟΚ περιφραγμένο. Η Νέα Αριστερά περιφραγμένη. Ο Κόκκαλης περιφραγμένος. Όλα τα μαντριά περιφραγμένα. Τότε;

Να συνεργαστούμε. Να συμμαχήσουμε. Να συναντηθούμε και με τον Πέτρο Κόκκαλη της ευρωπαικής, πράσινης, οικολογίας. Ολοι μαζί. Μπας και καταφέρουμε να συμπράξουμε σε κοινό μέτωπο εναντίον Μητσοτάκη. Και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει πρώτα να βρούμε κάποιον που θα κερδίσει τον Μητσοτάκη. Ποιον;

Τον Νίκο Ανδρουλάκη; Μα αυτός σε όλες τις δημοσκοπήσεις, λαμβάνει το ένα τρίτο των προτιμήσεων των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Αρα ο Ανδρουλάκης είναι μέρος του προβλήματος. Ισως το αξεπέραστο εμπόδιο για την άνοδο του ΠΑΣΟΚ από το δώδεκα και κάτι ψηλά τοις εκατό. Αρα Ανδρουλάκης-Μητσοτάκης ίσον 0-10! Ισως και περισσότερα.

Τότε ποιος; Η Αχτσιόγλου; Μα το κόμμα της, η Νέα Αριστερά με το ζόρι λαμβάνει δύο και κάτι ψιλά. Τότε; Ποιος ο Τεμπονέρας; Μπας και ο Χριστοδουλάκης; Τι να περιμένει αυτός; Μα φυσικά το κόμμα του να πέσει κάτω από τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να τεθεί ζήτημα ηγεσίας και έτσι εκείνος να διεκδικήσει την αρχηγία.

Απόδειξη; Ο Ανδρουλάκης έθεσε τον πήχη στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης των ευροεκλογών. Πράγμα που σημαίνει πως έτσι και ο Cassel σκαρφαλώσει στην δεύτερη θέση ε τότε ο τσέλιγκας του πράσινου μαντριού κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς πράσινα αμνοερίφια. Και όπως λέει και ο σοφός λαός «κανένα πρόβατο δεν σώθηκε βελάζοντας».

Να συνεχίσω; Περιττό. Αφού όλα αυτά διακινούνται και διαμορφώνονται εντός των κομματικών γραφείων με τηλεφωνήματα, μηνύματα και πρόθυμους «ταχυδρόμους» από τη μια προς την άλλη παράταξη. Γιατί εκείνοι, δηλαδή οι αντίπαλοι, τοποθετούν και ιεραρχούν στην πρώτη θέση την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Που σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο, την απόλυτη διακομματική παραδοχή θριάμβου του Κυριάκου. Και το δεύτερο την πλήρη απουσία κάποιου αντι-Κυριάκου της Κεντροαριστεράς.

Με άλλα λόγια, ο κόσμος καίγεται και το αρχηγιλίκι χτενίζεται. Με άλλα λόγια, πλήρης απομυθοποιήσει κάθε αριστερής αξίας. Με απλά λόγια το πλήθος των πολιτών τους έχει γυρίσει την πλάτη. Με απλά λόγια όσο περισσότερο κατακερματισμένοι, τόσο πιο αδύναμοι και «αφυδατωμένοι». Με απλά λόγια τέτοιου τύπου συνάξεις, τέσσερα τέρμινα πριν την εκλογική μάχη για την ευρωβουλή, είναι το απόλυτο τεκμήριο αδιεξόδου αλλά και υπαρξιακής αγωνίας για το πολιτικό μέλλον καθενός εξ αυτών των κεντροαριστερών.

Και με απλά λόγια το συμφέρον το ιδιοτελές το επαγγελματικό. Όλα τ άλλα λόγια του αέρα. Κοπανιστός. Είτε κεντρώος, είτε της οικολογία, είτε αριστερός!