Γεωργία Γεννιά

Ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει χαρισματικός και διαθέτει συναισθηματικό δεσμό με ένα σημαντικό τμήμα του προοδευτικού εκλογικού σώματος.

Αυτό, ωστόσο, λειτουργεί διττά για το ΠΑΣΟΚ: από τη μια πλευρά μπορεί να ανακόψει την προσέλκυση απογοητευμένων αριστερών ψηφοφόρων, από την άλλη όμως προσφέρει μια τεράστια ευκαιρία διαχωρισμού. Ο Τσίπρας εκπροσωπεί ένα παλιό, συγκρουσιακό μοντέλο πολιτικής. Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη όμως, είναι το νέο, θεσμικό και αξιόπιστο πρόσωπο της Κεντροαριστεράς.

Η Μάχη για την Ηγεμονία στον Προοδευτικό Χώρο

Η κεντροαριστερά όπως στην Ευρώπη έτσι και την Ελλάδα βρίσκεται σε αναζήτηση ταυτότητας.

Το ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να χαράξει σαφή σοσιαλδημοκρατική γραμμή, ευρωπαϊκή και θεσμική, θέλοντας να αποδείξει ότι είναι κόμμα ευθύνης και όχι αντίδρασης.

Αντίθετα, ο Τσίπρας εξακολουθεί να εκπροσωπεί μια πιο συναισθηματική και ξεκάθαρα «προσωποπαγή» εκδοχή της Αριστεράς.

Η αντιπαράθεση αυτή δεν είναι προσωπική· όμως είναι ιδεολογική και μπορεί να ευνοήσει το ΠΑΣΟΚ μακροπρόθεσμα, αν το κόμμα κατορθώσει να δείξει ότι:

• Είναι σοβαρή κυβερνητική εναλλακτική, όχι απλώς αντιπολίτευση.

• Μπορεί να ενώσει τον προοδευτικό χώρο, όχι να τον διχάσει.

Το αποτέλεσμα θα καθορίσει ποιος θα ηγηθεί της προοδευτικής παράταξης τα επόμενα χρόνια.

Η κοινωνία, ναι, αναζητά αλλαγή, αλλά όχι επιστροφή στον λαϊκισμό.

Ο Κίνδυνος του Αντι-Μητσοτακισμού

Ο Τσίπρας συνεχίζει να λειτουργεί με έναν ισχυρό “αντι-Μητσοτακικό” λόγο. Αυτό, ωστόσο, εγκλωβίζει μέρος των ψηφοφόρων της Αριστεράς σε αρνητική ψήφο — σε μια στάση “όχι στη Δεξιά”, χωρίς θετικό πολιτικό πρόταγμα.

Για το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι παγίδα. Αν προσπαθήσει να χτίσει ταυτότητα μόνο πάνω στην αντιπαλότητα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα χαθεί στη σκιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πραγματική του δύναμη βρίσκεται αλλού: στο όραμα μιας σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, με σταθερότητα, κοινωνική ευαισθησία ευρωπαϊκή αξιοπιστία και ρεαλιστικές προτάσεις.

Η Στρατηγική Ευκαιρία του ΠΑΣΟΚ

Η παρουσία του Τσίπρα στο προσκήνιο μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικός καταλύτης.

Υπενθυμίζει στους πολίτες τις αδυναμίες της περιόδου 2015–2019:

• Την οικονομική αστάθεια και τα capital controls.

• Τις θεσμικές εντάσεις.

• Την έλλειψη ρεαλισμού στη διακυβέρνηση.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη μνήμη, παρουσιάζοντας το δικό του μοντέλο σοβαρής διακυβέρνησης:
με αξιοκρατία, θεσμική προσήλωση και κοινωνική ευαισθησία.

Είναι το κόμμα που γνωρίζει πώς κυβερνάς, όχι πώς απλώς αντιπολιτεύεσαι.

Το Μέλλον Ανήκει στη Σοσιαλδημοκρατία

Η πρόκληση για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς να αυξήσει τα ποσοστά του, αλλά να κερδίσει την ηγεμονία στον προοδευτικό χώρο.
Για να το πετύχει, πρέπει:

• Να παρουσιάσει προγραμματικό λόγο, όχι συνθήματα.

• Να απευθυνθεί στους νέους και στη μεσαία τάξη με ρεαλιστικές λύσεις.

• Να δείξει ότι υπάρχει σοσιαλδημοκρατική απάντηση στα σημερινά αδιέξοδα.

Αν το κάνει αυτό με συνέπεια, τότε η επιρροή του Τσίπρα δεν θα αποτελεί απειλή, αλλά ευκαιρία αναγέννησης.

Συμπέρασμα

Η πολιτική επιρροή του Αλέξη Τσίπρα παραμένει δεδομένη.

Αλλά το μέλλον της Κεντροαριστεράς ανήκει σε εκείνον που θα ενώσει, όχι σε εκείνον που θα διχάσει.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει ο κορμός μιας νέας εθνικής συνεννόησης, μακριά από τους λαϊκισμούς του παρελθόντος και τα σκάνδαλα του παρόντος.

Επομένως, η επιρροή του Τσίπρα στο ΠΑΣΟΚ εξαρτάται αποκλειστικά από το πώς θα τη διαχειριστεί το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

Αν το φοβηθεί, θα συρρικνωθεί.

Αν το χρησιμοποιήσει ως αφορμή να αναδείξει τη διαφορά ανάμεσα στη θεσμική σοσιαλδημοκρατία και την προσωποπαγή αριστερά του Τσίπρα, μπορεί να ηγεμονεύσει στον προοδευτικό χώρο.

Ο Τσίπρας μπορεί να επηρεάζει το παρελθόν, αλλά το μέλλον της προοδευτικής παράταξης θα γραφτεί με σχέδιο και ΠΑΣΟΚ.

Αν το ΠΑΣΟΚ σταθεί όρθιο, σοβαρό και πειστικό, τότε η απάντηση στο ερώτημα “ποιος θα εκφράσει την προοδευτική Ελλάδα” θα είναι μία:
ΠΑΣΟΚ – η δύναμη της ευθύνης.

Γεωργία Γεννιά
Εκπαιδευτικός
π.Βουλευτής
Στέλεχος ΠΑΣΟΚ