Είναι η «ακροδεξιά» ψήφος το πραγματικό πρόβλημα της Ευρώπης;
25.06.2024
06:30
Οι ευρωεκλογές ανέδειξαν το μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης ,που φυσικά δεν είναι η άνοδος των ακροδεξιών και λαϊκιστικών αντισυστημικών κομμάτων, καθώς το εκλογικό αποτέλεσμα είναι το σύμπτωμα και η αποτύπωση της υπαρξιακής κρίσης στην οποία έχει περιέλθει η Ευρώπη
Το 1/3 των πολιτών της Ευρώπης ,από όσους τουλάχιστον προσήλθαν να ψηφίσουν ,προφανώς δεν είναι νεοναζιστές ή ακροδεξιοί ,παρά το γεγονός ότι πολλα από τα κόμματα τα οποία επέλεξαν να ψηφίσουν κινούνται στον χώρο πέραν της συντηρητικής δεξιάς και ορισμένα έχουν σαφώς ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Και πάντως ηγεμονική θέση στις ευρωεκλογές είχε και πάλι η Κεντροδεξιά.
Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι μεγάλο μέρος των πολιτών επιλέγει την ανσισυστημική ψήφο προς τα δεξιά καθώς η Αριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη δείχνουν να μην εχουν πια απαντήσεις και ρεαλιστικές προτάσεις και η Κεντροδεξιά επιχειρεί μια όχι πάντοτε επιτυχημένη διαχείριση μιας δύσκολης μετάβασης, η οποία πληγώνει τους πολίτες.
Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και επίσης το τεράστιο ποσοστό αποχής δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης για την δυνατότητα τους να δώσουν λύσεις και έναν μεγάλο φόβο για το Αύριο.
Μετά απο μια πανδημία , την κρίση χρέους, τον πόλεμο στην Ουκρανία , την ενεργειακή κρίση, τον πληθωρισμό , την έκρηξη της παράνομης μετανάστευσης ,τον φόβο για το κόστος της πράσινης μετάβασης , τις νεες γεωπολιτικές προκλήσεις και απειλές , είναι σαφές ότι όλα αλλάζουν στην Ευρώπη που ξέραμε . Και ότι το κοινωνικό κράτος που αποτέλεσε το υπόδειγμα για σχεδόν εξι δεκαετίες μετα τον Β Παγκόσμιο Πολεμο κινδυνεύει να καταστεί παρελθόν. Απειλώντας να αφήσει στο περιθώριο ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Η Ευρώπη έχει μείνει πίσω και κινδυνεύει να χάσει το τρένο των γεωπολιτικών και παγκόσμιων οικονομικών ανατροπών του 21ου αιώνα.
Όπως είπε ο Γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν η Ευρώπη μετέφερε τις βιομηχανίες της στην Κίνα και στην Νοτιοανατολική Ασία, ανέθεσε την άμυνα της στις ΗΠΑ και ειχε επενδύσει για την ενεργειακή ασφάλεια της στις σχέσεις συνύπαρξης με την Ρωσία.. Ετσι κινδυνεύει να χάσει στην κούρσα που έχει ξεκινήσει για την διαμόρφωση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, οπου οι αντίπαλοι πλέον είναι πολλοί. Οι ΗΠΑ , η Κίνα ,η Ινδία και φυσικά η Ρωσία.
Οι προκλήσεις είναι πολλές. Πως θα πείσει και πως θα εξηγήσει η Ε.Ε. στους ευρωπαίους αγρότες ότι η πολιτική των επιδοτήσεων δεν μπορεί να είναι απεριόριστη; Πως θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης που απειλούν παραδοσιακές καλλιέργειες οδηγώντας αγρότες σε απόγνωση και καταναλωτές σε απελπισία;
Ποιος θα πληρώσει το κόστος για την πρασινη μετάβαση; Αναγκαία τα ενεργειακα κτίρια αλλά με την αυξηση του κόστους κατασκευής πως θα ισορροπήσει η έλλειψη στέγης σε ολη την Ευρωπη που πλήττει κυρίως νεα ζευγάρια σε μια ολο και πιο γερασμένη πληθυσμιακά Ευρώπη;
Πως θα υπάρξει ηλεκτροκίνηση όταν οι τιμές των ευρωπαϊκών ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι στα ύψη; Και ποιος κερδίζει τελικά με υψηλούς δασμούς που αποκλείουν τα φθηνά κινέζικα αυτοκίνητα;
Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης είναι μια ακόμη μεγάλη πρόκληση. Οι νεες τεχνολογίες δεν μπορει να αφεθούν στην Κίνα ,στις ΗΠΑ ,στην Ινδία. Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης δεν μπορεί να εξασφαλισθεί με μείωση του κόστους εργασίας, παρά μόνο με τεράστιες επενδύσεις στην καινοτομία και στις νεες τεχνολογίες ,στην ΑΙ αλλά και στον πρωτογενή τομέα ώστε να κερδίσει μια θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι μεγάλο μέρος των πολιτών επιλέγει την ανσισυστημική ψήφο προς τα δεξιά καθώς η Αριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη δείχνουν να μην εχουν πια απαντήσεις και ρεαλιστικές προτάσεις και η Κεντροδεξιά επιχειρεί μια όχι πάντοτε επιτυχημένη διαχείριση μιας δύσκολης μετάβασης, η οποία πληγώνει τους πολίτες.
Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και επίσης το τεράστιο ποσοστό αποχής δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης για την δυνατότητα τους να δώσουν λύσεις και έναν μεγάλο φόβο για το Αύριο.
Μετά απο μια πανδημία , την κρίση χρέους, τον πόλεμο στην Ουκρανία , την ενεργειακή κρίση, τον πληθωρισμό , την έκρηξη της παράνομης μετανάστευσης ,τον φόβο για το κόστος της πράσινης μετάβασης , τις νεες γεωπολιτικές προκλήσεις και απειλές , είναι σαφές ότι όλα αλλάζουν στην Ευρώπη που ξέραμε . Και ότι το κοινωνικό κράτος που αποτέλεσε το υπόδειγμα για σχεδόν εξι δεκαετίες μετα τον Β Παγκόσμιο Πολεμο κινδυνεύει να καταστεί παρελθόν. Απειλώντας να αφήσει στο περιθώριο ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Η Ευρώπη έχει μείνει πίσω και κινδυνεύει να χάσει το τρένο των γεωπολιτικών και παγκόσμιων οικονομικών ανατροπών του 21ου αιώνα.
Όπως είπε ο Γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν η Ευρώπη μετέφερε τις βιομηχανίες της στην Κίνα και στην Νοτιοανατολική Ασία, ανέθεσε την άμυνα της στις ΗΠΑ και ειχε επενδύσει για την ενεργειακή ασφάλεια της στις σχέσεις συνύπαρξης με την Ρωσία.. Ετσι κινδυνεύει να χάσει στην κούρσα που έχει ξεκινήσει για την διαμόρφωση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, οπου οι αντίπαλοι πλέον είναι πολλοί. Οι ΗΠΑ , η Κίνα ,η Ινδία και φυσικά η Ρωσία.
Οι προκλήσεις είναι πολλές. Πως θα πείσει και πως θα εξηγήσει η Ε.Ε. στους ευρωπαίους αγρότες ότι η πολιτική των επιδοτήσεων δεν μπορεί να είναι απεριόριστη; Πως θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης που απειλούν παραδοσιακές καλλιέργειες οδηγώντας αγρότες σε απόγνωση και καταναλωτές σε απελπισία;
Ποιος θα πληρώσει το κόστος για την πρασινη μετάβαση; Αναγκαία τα ενεργειακα κτίρια αλλά με την αυξηση του κόστους κατασκευής πως θα ισορροπήσει η έλλειψη στέγης σε ολη την Ευρωπη που πλήττει κυρίως νεα ζευγάρια σε μια ολο και πιο γερασμένη πληθυσμιακά Ευρώπη;
Πως θα υπάρξει ηλεκτροκίνηση όταν οι τιμές των ευρωπαϊκών ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι στα ύψη; Και ποιος κερδίζει τελικά με υψηλούς δασμούς που αποκλείουν τα φθηνά κινέζικα αυτοκίνητα;
Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης είναι μια ακόμη μεγάλη πρόκληση. Οι νεες τεχνολογίες δεν μπορει να αφεθούν στην Κίνα ,στις ΗΠΑ ,στην Ινδία. Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης δεν μπορεί να εξασφαλισθεί με μείωση του κόστους εργασίας, παρά μόνο με τεράστιες επενδύσεις στην καινοτομία και στις νεες τεχνολογίες ,στην ΑΙ αλλά και στον πρωτογενή τομέα ώστε να κερδίσει μια θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Η Μετανάστευση είναι που τροφοδοτεί διαρκώς την συντηρητικοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών .Που αντιμετωπίζουν τους μετανάστες ως απειλή για την δική τους ζωή και ευημερία..
Ένα πρόβλημα το οποίο θα ενταθεί ,έχοντας γύρω της η Ευρώπη μια διακεκαυμένη ζώνη πολέμων και κρίσεων . Σαχελ , Ουκρανία Μ.Ανατολή . Αλλά και πιο μακριά στην Νοτιοανατολική Ασία που υπάρχουν πλέον και οι κλιματικοί πρόσφυγες. Έχει ανάγκη η Ε.Ε. από εργατικό δυναμικό. Πως θα μπορέσει να το εξασφαλισει χωρις να υποχρεωθεί να ανοίξει τις πόρτες στις προσφυγικές ροές. Πως θα γίνουν συντεταγμένα αυτές οι μετακινήσεις και η ενσωμάτωση στον κοινωνικό ιστό όσων περνούν τελικά τα σύνορα της Ευρώπης;
Συγχρόνως οι πολίτες αντιμετωπίζουν εχθρικά ,ως απειλή ,τις προσπάθειες αλλοίωσης όχι μόνο της εθνικής ταυτότητας τους αλλα και βασικών Αξιών της κοινωνικής ζωής ,πείθονται καθημερινά ότι κάποιο «αόρατο χέρι», καποιο ανεξέλεγκτο «υπόγειο σύστημα» επιχειρεί να επιβάλει την ισοπέδωση τους μεσω της woke κουλτούρας και ιδεολογίας…
Υπαρχει ένα ακομη μεγάλο στοίχημα. Χωρις ισχυρη οικονομία και χωρις ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα δεν μπορει η Ευρώπη να επιβιώσει στην Παγκόσμια Ταξη που αναδύεται και σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Άμυνα της Ευρώπης δεν μπορεί να ανατίθεται στις ΗΠΑ πολύ περισσότερο όταν υπάρχει πλέον ισχυρή πιθανότητα εκλογής του Ν.Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.
Η Άμυνα απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση που δεν είναι πάντοτε εύκολο να επιτευχθεί σε ένα σύστημα ομοφωνίας των 27 για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και κυρίως χρειάζεται χρηματοδότηση. Η προταση Μητσοτάκη -Τουσκ για Ευρωπαϊκή Πυραυλική Ομπρέλα που θα χρηματοδοτηθεί από την Ε.Ε. είναι το πρόπλασμα αυτής της διαδικασίας που όμως δεν έχει περιθώρια να εξαντληθεί σε συζητήσεις για μια ακόμη δεκαετία.
Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ,που κυριάρχησε το δόγμα Ύφεση-Αποτροπή είμαστε απέναντι σε μια μοναδική πρόκληση , που για πρώτη φορά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου η Ευρώπη συζητά μια νεα Αρχιτεκτονική Ασφάλειας από Ατλαντικό μεχρι τα Ουράλια στην οποία η Ρωσία δεν θα είναι εταίρος αλλα αντίπαλος. Αυτό σημαίνει πολλά και αλλάζει πολλά.
Η άνοδος της αντισυστημικής ψήφου στις Ευρωεκλογές πρέπει να σημάνει το σήμα κινδύνου για την Ε.Ε. καθώς το μείγμα με την ακροδεξιά μπορεί να εκκολάψει μια κρίση απονομιμοποίησης των θεσμών που δεν εχουμε ως τωρα αντιμετωπίσει .
Η Ευρωπη οφείλει να αντιδράσει . Το θεμελιώδες πρόβλημα της είναι η έλλειψη στρατηγικού οράματος για την θέση της σε ένα κόσμο που αλλάζει. Και όπως συμβαίνει πάντοτε και στην φύση , ότι δεν αλλάζει και δεν προσαρμόζεται είναι καταδικασμένο να αργοπεθαίνει..
Ένα πρόβλημα το οποίο θα ενταθεί ,έχοντας γύρω της η Ευρώπη μια διακεκαυμένη ζώνη πολέμων και κρίσεων . Σαχελ , Ουκρανία Μ.Ανατολή . Αλλά και πιο μακριά στην Νοτιοανατολική Ασία που υπάρχουν πλέον και οι κλιματικοί πρόσφυγες. Έχει ανάγκη η Ε.Ε. από εργατικό δυναμικό. Πως θα μπορέσει να το εξασφαλισει χωρις να υποχρεωθεί να ανοίξει τις πόρτες στις προσφυγικές ροές. Πως θα γίνουν συντεταγμένα αυτές οι μετακινήσεις και η ενσωμάτωση στον κοινωνικό ιστό όσων περνούν τελικά τα σύνορα της Ευρώπης;
Συγχρόνως οι πολίτες αντιμετωπίζουν εχθρικά ,ως απειλή ,τις προσπάθειες αλλοίωσης όχι μόνο της εθνικής ταυτότητας τους αλλα και βασικών Αξιών της κοινωνικής ζωής ,πείθονται καθημερινά ότι κάποιο «αόρατο χέρι», καποιο ανεξέλεγκτο «υπόγειο σύστημα» επιχειρεί να επιβάλει την ισοπέδωση τους μεσω της woke κουλτούρας και ιδεολογίας…
Υπαρχει ένα ακομη μεγάλο στοίχημα. Χωρις ισχυρη οικονομία και χωρις ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα δεν μπορει η Ευρώπη να επιβιώσει στην Παγκόσμια Ταξη που αναδύεται και σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Άμυνα της Ευρώπης δεν μπορεί να ανατίθεται στις ΗΠΑ πολύ περισσότερο όταν υπάρχει πλέον ισχυρή πιθανότητα εκλογής του Ν.Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.
Η Άμυνα απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση που δεν είναι πάντοτε εύκολο να επιτευχθεί σε ένα σύστημα ομοφωνίας των 27 για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και κυρίως χρειάζεται χρηματοδότηση. Η προταση Μητσοτάκη -Τουσκ για Ευρωπαϊκή Πυραυλική Ομπρέλα που θα χρηματοδοτηθεί από την Ε.Ε. είναι το πρόπλασμα αυτής της διαδικασίας που όμως δεν έχει περιθώρια να εξαντληθεί σε συζητήσεις για μια ακόμη δεκαετία.
Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ,που κυριάρχησε το δόγμα Ύφεση-Αποτροπή είμαστε απέναντι σε μια μοναδική πρόκληση , που για πρώτη φορά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου η Ευρώπη συζητά μια νεα Αρχιτεκτονική Ασφάλειας από Ατλαντικό μεχρι τα Ουράλια στην οποία η Ρωσία δεν θα είναι εταίρος αλλα αντίπαλος. Αυτό σημαίνει πολλά και αλλάζει πολλά.
Η άνοδος της αντισυστημικής ψήφου στις Ευρωεκλογές πρέπει να σημάνει το σήμα κινδύνου για την Ε.Ε. καθώς το μείγμα με την ακροδεξιά μπορεί να εκκολάψει μια κρίση απονομιμοποίησης των θεσμών που δεν εχουμε ως τωρα αντιμετωπίσει .
Η Ευρωπη οφείλει να αντιδράσει . Το θεμελιώδες πρόβλημα της είναι η έλλειψη στρατηγικού οράματος για την θέση της σε ένα κόσμο που αλλάζει. Και όπως συμβαίνει πάντοτε και στην φύση , ότι δεν αλλάζει και δεν προσαρμόζεται είναι καταδικασμένο να αργοπεθαίνει..
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr