Πάνος Λουκάκος

Και δίνει μόνος του την απάντηση: Oχι, δεν το επιτρέπουν.

Ποιoς δεν θα ήθελε να είναι καλός εν όψει των προσεχών εκλογών που θα διενεργηθούν σε λίγους μήνες; Να εγγυηθεί τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, μία κοινωνία χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, την πάταξη της διαφθοράς, τη βελτίωση των συνθηκών απονομής της Δικαιοσύνης και του συστήματος Υγείας, ουσιαστικές αλλαγές στην Παιδεία όλων των βαθμίδων, την αύξηση των συντάξεων και των μισθών στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, τη στήριξη των αγροτών, τη λύση του στεγαστικού προβλήματος, την ελάφρυνση των φορολογικών βαρών με ευρύτερες παρεμβάσεις στο φορολογικό σύστημα, ευημερία, αγάπη και ευτυχία για όλους, που λέει και η κυρία Καρυστιανού, ή επίδομα 500 ευρώ τον μήνα για κάθε φοιτητή σχολών εκτός του τόπου κατοικίας του, που λέει ο κ. Γαβρόγλου, υπεύθυνος για τα θέματα Παιδείας της ΕΛΑΣ.

Αναμφισβήτητα όλοι θα ήθελαν να είναι με αυτούς τους τρόπους καλοί. Αλλά το επιτρέπουν οι συνθήκες, όπως διερωτάται ο απατεώνας του Μπρεχτ;

Αυτό πάντως είναι το ευρύτερο καλάθι μέσα από το οποίο θα ψαρέψουν τα επιχειρήματα και τα συνθήματά τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανέξοδα μάλιστα, αφού γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να κληθούν να υλοποιήσουν αυτά που θα υποσχεθούν. Αντίθετα, η Νέα Δημοκρατία, που πιθανότατα θα κληθεί πάλι να κυβερνήσει ή να συγκυβερνήσει, θα είναι ασφαλώς πολύ πιο προσεκτική στις εξαγγελίες της, γνωρίζοντας πολύ καλά τι επιτρέπουν και τι δεν επιτρέπουν οι συνθήκες.

Αυτές οι σημερινές συνθήκες δεν είναι γέννημα της ελληνικής πραγματικότητας. Στις περισσότερες πόλεις της Γαλλίας βρίσκονται στους δρόμους μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, με βίαιες διαμαρτυρίες για την κατάσταση της Παιδείας, τη στεγαστική κρίση, την ακρίβεια. Στις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας έχει ξεσπάσει κύμα βίαιων διαδηλώσεων με κύρια θέματα επίσης το Στεγαστικό, την Παιδεία και την ακρίβεια. Το ίδιο και στην Ιταλία, με κύρια αντικείμενα επίσης τη στέγαση και την ακρίβεια. Δείχνει αυτό το κύμα της αναταραχής σταδιακά να εξαπλώνεται σε πολλές πόλεις διαφόρων κρατών της Ευρώπης, κατά περιπτώσεις μάλιστα να ξεσηκώνει και αγροτικούς πληθυσμούς, που διαμαρτύρονται για το κόστος της ενέργειας, των λιπασμάτων και των άλλων προϊόντων, παραγώγων του πετρελαίου, που χρειάζονται για τις καλλιέργειές τους.
Σε όλους αυτούς και για όλα αυτά παντού στην Ευρώπη τα κόμματα του αντισυστημικού και του ακροδεξιού τόξου υπόσχονται εύκολες και γρήγορες λύσεις στα δύσκολα ανεπίλυτα προβλήματα και τούτο οδηγεί στην προσέλκυση μεγάλου ποσοστού αφελούς ή απλώς οργισμένης εκλογικής πελατείας, όπως απέδειξαν πρόσφατα και οι τοπικές εκλογές σε τρία κρατίδια της Γερμανίας, όπου μάλιστα το εκεί ακροδεξιό κόμμα έχει και νεοναζιστικές καταβολές. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες βαδίζουμε προς μία σειρά κρίσιμων εκλογών στην Ευρώπη, που ίσως θα αλλάξουν πολλά από αυτά που γνωρίσαμε στα προηγούμενα χρόνια.

Ετσι, το 2027 θα διενεργηθούν προεδρικές εκλογές στη Γαλλία με τη Μαρίν Λεπέν να προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Βουλευτικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν επίσης στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Πολωνία και την Ελλάδα. Θα γίνουν οι εκλογές αυτές με το δίδυμο Τραμπ - Πούτιν να ευνοεί και να ενισχύει με κάθε τρόπο πολιτικά, ακόμη και οικονομικά, την άνοδο των αντιευρωπαϊκών ακροδεξιών σχηματισμών και όλων των δυνάμεων, μεταξύ των οποίων και μέσων ενημέρωσης, που μπορούν να αποδομήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας στις οποίες στηρίζεται.

Θα γίνουν οι εκλογές αυτές μέσα σε συνθήκες γεωπολιτικής και οικονομικής αναστάτωσης σε πολλά σημεία του πλανήτη, με κηρυγμένους ή ακήρυκτους πολέμους, με μία διαρκώς εντεινόμενη απειλή στον χώρο της ενεργειακής κρίσης και των επιπτώσεών της στην καθημερινότητα του μέσου πολίτη, από τις τιμές των καυσίμων έως τις τελικές τιμές των προϊόντων, στην επεξεργασία των οποίων χρησιμοποιούνται πετρελαϊκά παράγωγα, στο ράφι των σούπερ μάρκετ. Στα προβλήματα αυτά δε έχουν προστεθεί το πληθωριστικό κύμα και η διεθνής αναταραχή γύρω από τα ομόλογα, με πολλούς οικονομολόγους να προβλέπουν ότι δεν θα αργήσει πολύ να ξεσπάσει μία νέα μείζων παγκόσμια οικονομική κρίση.

Αυτές είναι οι γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες κάτω από τις οποίες θα διενεργηθούν σε λίγους μήνες και στην Ελλάδα οι βουλευτικές εκλογές. Μου κάνει δε ιδιαίτερη εντύπωση το επιπλέον γεγονός ότι δεν δόθηκε η οφειλόμενη έμφαση και συνέχεια σε μία δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Π. Γερουλάνου, στη διάρκεια περιοδείας του στη Βόρεια Ελλάδα προ ολίγων εβδομάδων.

Είπε χαρακτηριστικά ο κ. Γερουλάνος ότι έχουν σημειωθεί ξένες χρηματοδοτήσεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και πρόσθεσε: «Στην Ελλάδα δεν κυκλοφορεί μόνο ρωσικό χρήμα στα κόμματα, έχει αρχίσει να κυκλοφορεί και αμερικάνικο για να χρηματοδοτήσει μικρούς Τραμπ». Είναι απορίας άξιο γιατί και πώς δεν διερευνήθηκαν τα όσα είπε ο κ. Γερουλάνος, γιατί και πώς δεν κλήθηκε αρμοδίως να καταθέσει τα όσα γνωρίζει, γιατί και πώς δεν γίνεται έστω απόπειρα να σηκωθεί το πέπλο που ενδεχομένως μπορεί να καλύπτει χρηματοδοτήσεις ελληνικών κομμάτων από ξένες δυνάμεις - και ειδικότερα την Αμερική του Τραμπ και τη Ρωσία του Πούτιν. Τι αποκλείει άλλωστε να έχει σημειωθεί και στην Ελλάδα αυτό που έχει ήδη καταγραφεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;